بازاردره پامیر؛ سفر به شهر فراموش‌شده معدن‌چیان نقره در ارتفاعات تاجیکستان

تور تاجیکستان و ازبکستان سفری ۱۱ روزه و ۱۰ شبه در مسیر تاریخی جاده ابریشم است. سفر از پنج‌شنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ با حرکت از تهران به مقصد دوشنبه آغاز می‌شود و پس از اقامت و بازدید در دوشنبه، پنجکنت، سمرقند، بخارا و تاشکند، در یکشنبه ۳ آبان ۱۴۰۵ با پرواز هواپیمایی وارش از تاشکند به تهران به پایان می‌رسد.

قلعه قهقهه (Qah Qaha Fortress) یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی منطقه بدخشان کوهستانی تاجیکستان است که در نزدیکی شهر اشکاشم و در کنار رودخانه پنج قرار دارد. بقایای این قلعه گِلی بر فراز یک صخره مرتفع ساخته شده و قرن‌ها بر مسیر ارتباطی مهمی در دره پنج و شاخه‌های جاده ابریشم نظارت داشته است. این دژ باستانی نه‌تنها یک بنای نظامی، بلکه بخشی از تاریخ پیچیده منطقه پامیر است؛ سرزمینی که در طول هزاران سال محل عبور کاروان‌ها، برخورد تمدن‌ها و رقابت قدرت‌های مختلف بوده است.

گرم‌چشمه (Garm Chashma) یکی از مشهورترین جاذبه‌های طبیعی استان خودمختار بدخشان کوهستانی تاجیکستان است که در نزدیکی شهر خاروغ، مرکز این استان، قرار دارد. این چشمه آب گرم طبیعی در ارتفاع حدود ۲۳۲۵ متری از سطح دریا و در دامنه‌های غربی کوه‌های شاه‌دارا شکل گرفته است. وجود آب‌های معدنی گرم، حوضچه‌های طبیعی تراورتنی و چشم‌اندازهای باشکوه پامیر، گرم‌چشمه را به یکی از مهم‌ترین مقاصد طبیعت‌گردی در شرق تاجیکستان تبدیل کرده است.

در میان شهرهای آسیای مرکزی، مقاصدی وجود دارند که اهمیت آن‌ها نه به وسعت و جمعیت، بلکه به موقعیت جغرافیایی، تاریخ و نقشی که در ارتباط میان فرهنگ‌ها ایفا کرده‌اند وابسته است. خاروغ (Khorugh) یکی از همین شهرهاست؛ شهری کوچک اما بسیار مهم که در قلب منطقه خودمختار بدخشان کوهستانی تاجیکستان قرار گرفته و به عنوان مرکز سیاسی، فرهنگی و اقتصادی پامیر شناخته می‌شود. خاروغ در ارتفاع حدود ۲۰۶۰ متری از سطح دریا، در نقطه تلاقی دو رودخانه مهم غُند (Ghunt) و شاه‌دارا (Shohdara) شکل گرفته است.

در شرق تاجیکستان، جایی که رشته‌کوه‌های عظیم آسیای مرکزی به یکدیگر می‌رسند، سرزمینی وجود دارد که قرن‌ها الهام‌بخش جغرافی‌دانان، جهانگردان و ماجراجویان بوده است. این منطقه که امروز با نام پامیر (Pomir / Pamir) شناخته می‌شود، یکی از مرتفع‌ترین و بکرترین مناطق کوهستانی جهان است؛ سرزمینی از فلات‌های وسیع، قله‌های پوشیده از برف، دره‌های عمیق، دریاچه‌های فیروزه‌ای و روستاهایی که زندگی سنتی خود را در ارتفاعات ادامه داده‌اند.

در بخش شرقی تاجیکستان و در قلب رشته‌کوه پامیر، منطقه‌ای وجود دارد که به دلیل ارتفاع زیاد، طبیعت خشن و فاصله از مراکز شهری، یکی از بکرترین نقاط آسیای مرکزی محسوب می‌شود. در میان این کوهستان‌ها، بقایای شهری باستانی قرار دارد که امروزه با نام بازاردره شناخته می‌شود. بازاردره در دره آک‌جیلگا و در دامنه‌های شمالی رشته‌کوه علی‌چور، در ارتفاع تقریبی ۴۰۰۰ متر از سطح دریا قرار گرفته است.

در جنوب تاجیکستان، در منطقه تاریخی ختلان، سرزمینی قرار دارد که تاریخ آن فقط به چند قرن گذشته محدود نمی‌شود. بالجوان (Baljuvon) یکی از مناطقی است که لایه‌های مختلف تاریخ تاجیکستان را در خود جای داده است؛ از ردپای حیوانات پیشاتاریخی و زندگی انسان‌های نخستین گرفته تا دوران سامانیان، حکومت بخارا، تحولات سیاسی قرن بیستم و طبیعت کوهستانی امروز. برای مسافری که از مسیرهای معمول تاجیکستان مانند دوشنبه، پنجکنت یا خجند بازدید می‌کند، بالجوان مقصدی متفاوت است.

در فاصله‌ای نه‌چندان دور از پایتخت تاجیکستان، جایی میان کوه‌های حصار و رودخانه‌های خروشان، منطقه‌ای قرار گرفته که بسیاری از گردشگران آن را یکی از زیباترین جلوه‌های طبیعت تاجیکستان می‌دانند؛ دره رامیت (Ramit Valley). برای مسافری که چند روزی را در دوشنبه سپری کرده است، رامیت فرصتی است برای فاصله گرفتن از فضای شهری و تجربه چهره‌ای دیگر از تاجیکستان؛ سرزمینی که فقط با بناهای تاریخی و شهرهای جاده ابریشم شناخته نمی‌شود.

در جنوب تاجیکستان، در منطقه تاریخی ختلان و در نزدیکی شهر کولاب، یکی از شگفت‌انگیزترین پدیده‌های طبیعی آسیای مرکزی قرار گرفته است؛ کوهی که برخلاف بسیاری از کوه‌های منطقه نه از سنگ و صخره، بلکه از میلیون‌ها تن نمک شکل گرفته است. کوه نمک خواجه مؤمن (Khoja Mumin Salt Mountain) یکی از  بزرگ‌ترین گنبدهای نمکی سطحی جهان به شمار می‌رود؛ پدیده‌ای زمین‌شناسی که هم برای دانشمندان جذاب است و هم برای گردشگرانی که به دنبال تجربه مکان‌های متفاوت و کمتر شناخته‌شده هستند.

در میان جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده اطراف شهر دوشنبه، مکان‌هایی وجود دارند که تنها به دلیل زیبایی طبیعی اهمیت ندارند، بلکه بخشی از فرهنگ، باورها و خاطرات مردم محلی را نیز در خود جای داده‌اند. چهل و چهار چشمه یکی از همین مکان‌هاست؛ مجموعه‌ای از چشمه‌های طبیعی که در میان مردم تاجیکستان و مناطق اطراف آن، به‌عنوان مکانی مقدس و دارای آب شفابخش شناخته می‌شود.