خانهی بهنام یکی از ساختمانهای تاریخی شهر تبریز است که در اواخر دوران زندیان و اوایل دوران قاجار به عنوان یک خانهی مسکونی ساخته شده است. در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار، این خانه نوسازی و با نقاشیهایی تزیین شد. ساختار کلی بنا شامل یک ساختمان اصلی، به عنوان ساختمان قشلاقی و یک ساختمان کوچک به عنوان ساختمان ییلاقی است. مانند بسیاری از خانههای قدیمی ایرانی، این خانه دارای دو حیاط اندرونی و بیرونی است.
بیرونی آن شامل هفت دری و اتاق است که در ضلع شمالی حیاط شکل گرفتهاند. در ضلع جنوبی بیرونی نیز فضاهایی شامل تراس تابستانی با ستونها، سرستونهای گچی مقرنسکاری و نیز فضای ورودی و چند اتاق دیگر دیده میشود. در ضلع شرقی و غربی، حیاط بیرونی به دیوارههایی که دارای طاق نما میباشند محدود است.
اندرونی خانه در شمالیترین بخش ساختمان قرار گرفته که طرفین آن را اتاقهایی در قسمت شرق و غرب و مشرف به حیاط اندرونی تشکیل دادهاند. این بخش ساختمان دارای زیر زمین نیز میباشد که اتاقهای زیر طنبی برای نشیمن تابستانی و دیگر اتاقها به صورت انباری و مطبخ در آن مورد استفاده قرار میگرفت.
