دریاچهها
در میان جاذبههای طبیعی اطراف شهر دوشنبه، مناطقی وجود دارند که هنوز از هیاهوی گردشگری گسترده دور ماندهاند و زیبایی آنها بیشتر توسط طبیعتگردان حرفهای شناخته شده است. دره قرهتاغ تاجیکستان یکی از همین مقصدهای کمتر دیدهشده است؛ منطقهای کوهستانی که در دامنههای رشتهکوه حصار قرار گرفته و ترکیبی از رودخانههای خروشان، باغهای روستایی، جنگلهای کوهستانی، دریاچههای آرام و مسیرهای پیادهروی طولانی را در اختیار گردشگران قرار میدهد.
کوهستان فان (Fann Mountains) یکی از شگفتانگیزترین مناطق طبیعی تاجیکستان و از مهمترین مقاصد طبیعتگردی آسیای مرکزی است؛ سرزمینی از قلههای بلند، درههای عمیق، رودخانههای خروشان و بیش از ۳۰ دریاچه کوهستانی با رنگهای حیرتانگیز. این منطقه در شمال غرب تاجیکستان و در میان رشتهکوههای زرافشان و حصار قرار گرفته و به دلیل طبیعت بکر، مسیرهای کوهپیمایی متنوع و چشماندازهای آلپی، مقصدی محبوب برای علاقهمندان به کوهنوردی، ترکینگ و ماجراجویی در طبیعت است.
دریاچه بزرگ آلماتی (Big Almaty Lake) یکی از مشهورترین جاذبههای طبیعی قزاقستان و بدون تردید زیباترین دریاچه کوهستانی اطراف شهر آلماتی است. این دریاچه در ارتفاعات رشتهکوه تیانشان و در قلب پارک ملی «ایله آلاتائو» قرار گرفته و با آب فیروزهای، کوههای مرتفع، جنگلهای انبوه و چشماندازهای باشکوه، هر سال هزاران گردشگر، طبیعتگرد، کوهنورد و عکاس را از سراسر جهان به خود جذب میکند. برخلاف بسیاری از دریاچههای گردشگری که امکانات تفریحی گستردهای مانند قایقسواری یا شنا دارند،
دریاچه بالخاش در قزاقستان یکی از زیباترین و شگفتانگیزترین دریاچههای آسیای مرکزی است. این مقاله راهنمایی کامل برای سفر به این دریاچه محبوب، شامل نکات سفر، جاذبهها و تجربههای منحصربهفرد را ارائه میدهد.
پارک ملی بورابای (Burabay National Park) یکی از زیباترین مناطق طبیعی قزاقستان و یکی از محبوبترین مقاصد گردشگری داخلی این کشور است. این منطقه که در شمال قزاقستان و در استان آقمولا (Akmola Region) قرار گرفته، به دلیل ترکیب منحصربهفرد دریاچههای زلال، جنگلهای کاج، صخرههای گرانیتی و کوههای کمارتفاع، به «مروارید قزاقستان» شهرت یافته است. بورابای تفاوت بزرگی با بسیاری از مناطق طبیعی قزاقستان دارد. تصویری که بسیاری از مسافران از این کشور دارند، سرزمینی وسیع با دشتهای خشک و استپهای بیپایان است
دریاچههای کولسای (Kolsai Lakes) یکی از زیباترین جاذبههای طبیعی قزاقستان و از مشهورترین مناطق کوهستانی آسیای مرکزی هستند. این مجموعه از سه دریاچه کوهستانی تشکیل شده که در دل جنگلهای انبوه صنوبر، دامنههای سرسبز و کوههای باشکوه تیانشان قرار گرفتهاند. به دلیل زیبایی خیرهکننده و آب زلال، کولسای را «مرواریدهای تیانشان» مینامند.
دریاچه کایندی، دریاچهای غرقشده در قزاقستان با درختان غوطهور و مناظری چشمنواز، مقصدی بینظیر برای طبیعتگردان است. این راهنمای کامل بازدید، اطلاعات ضروری درباره مسیرها، بهترین زمان سفر و نکات مهم بازدید را ارائه میدهد.
بسیاری از گردشگران، قرقیزستان را با نامهایی مانند دریاچه ایسیککول، شهر بیشکک، کاراکول و سونکول میشناسند؛ اما بخش بزرگی از زیباییهای این کشور همچنان دور از مسیرهای معمول گردشگری باقی مانده است. قرقیزستان سرزمینی است که هرچه بیشتر در آن سفر کنید، چهرههای تازهتری از خود نشان میدهد.
در بخش دوم فصل پنجم، از ساحل دریاچه ایسیککول فاصله میگیریم و وارد قلب طبیعت بکر و کوهستانی قرقیزستان میشویم؛ جایی که برخی از زیباترین مناظر آسیای مرکزی انتظار گردشگران را میکشند. در این بخش با پارک ملی آلا آرچا، درّه جتیاوغوز، درّه آلتینآراشان، دریاچه آلاکول و دره اسکاژکا (دره افسانهای) آشنا خواهید شد.
انتخاب زمان مناسب سفر به قرقیزستان، بیش از هر کشور دیگری بر کیفیت سفر شما تأثیر میگذارد. دلیل این موضوع، شرایط خاص جغرافیایی این کشور است. قرقیزستان یکی از مرتفعترین کشورهای جهان محسوب میشود و بیش از ۹۰ درصد مساحت آن را کوهستانها تشکیل میدهند. همین اختلاف ارتفاع زیاد باعث شده است که آبوهوا در نقاط مختلف کشور تفاوت چشمگیری داشته باشد؛ بهگونهای که ممکن است در بیشکک هوا تابستانی و گرم باشد، اما تنها چند ساعت آنسوتر در سونکول یا کلسو، شبها به دمای نزدیک صفر درجه برسد.
وقتی نام ازبکستان به میان میآید، ذهن بیشتر گردشگران بهسرعت به سمت میدان ریگستان، بخارا، خیوه و گنبدهای فیروزهای سمرقند میرود. این تصور اگرچه درست است، اما تنها بخشی از زیباییهای این کشور را نشان میدهد. ازبکستان علاوه بر میراث تاریخی ارزشمند، از طبیعتی متنوع و شگفتانگیز نیز برخوردار است.
اگر بخواهیم تاجیکستان را تنها با یک واژه معرفی کنیم، آن واژه بدون تردید «کوهستان» است. بیش از ۹۳ درصد از مساحت این کشور را رشتهکوههای مرتفع فرا گرفتهاند و همین ویژگی، تاجیکستان را به یکی از مرتفعترین کشورهای جهان تبدیل کرده است. در کمتر نقطهای از دنیا میتوان کشوری را یافت که این حجم از تنوع طبیعی را در فضایی نسبتاً کوچک در خود جای داده باشد.
ایزنیک (Iznik) که در دوران باستان به نام نیقیه (Nicaea) شناخته میشد، یکی از زیباترین و تاریخیترین شهرهای ترکیه است. این شهر در استان بورسا و در کنار دریاچهای به همین نام واقع شده و با ترکیبی منحصربهفرد از طبیعت بکر و میراث تاریخی، مقصدی جذاب برای گردشگران است. از دوران روم باستان تا امپراتوری عثمانی، ایزنیک نقش مهمی در تاریخ منطقه ایفا کرده و امروزه با آثار باستانی، صنایع دستی معروف (بهویژه سرامیکهای ایزنیک)، و مناظر طبیعی خیرهکننده شناخته میشود.
کوههای فان، غربیترین بخش رشتهکوه پامیر-آلای، یک مانع طبیعی عظیم هستند که در استان سغد شمال تاجیکستان، رشتهکوههای زرافشان و حصار را قطع میکنند. این کوهها بلندترین بخش رشتهکوه زرافشان را تشکیل میدهند و چه با پای پیاده و چه با ماشین به آنها نزدیک شوید، نمیتوانید از عظمت و زیبایی آنها شگفتزده نشوید.این کوهها که اغلب بهعنوان جواهرات تاجیکستان بهدلیل دریاچههای فیروزهای و آبیآسمانیشان شناخته میشوند،
مرز شمالی کنیا وحشیترین منطقه این کشور است. گستره عظیم بیابان خشک و نیمه بیابانی تنها توسط دامداران بسیار عشایری مانند پوکوت، تورکانا، سامبورو و سویی اشغال شده است. شترها در کنار گاوهای سرسخت و گله دارانشان در امتداد مسیرهای خاکی شیاردار راه میروند. رشته کوههای عظیم، وسعت بزرگ دریاچه تورکانا و مایل به مایل صحرای سخت وجود دارد. بیشتر مناطق مرزی شمالی کنیا برای گردشگران عادی غیرقابل دسترس است، و تنها سختکوهترین کولهگردانها به این منطقه سفر میکنند.
کنیا با نام رسمی جمهوری کنیا ( سواحیلی: Jamhuri ya Kenya)، کشوری است در شرق آفریقا که بیست و هشتمین کشور پرجمعیت جهان و هفتمین کشور پرجمعیت در آفریقا محسوب میشود و با ویزای کنیا میتوانید به این کشور سفر کنید. جغرافیای کنیا متنوع است و در بین 47 شهرستان آن متفاوت است. کنیا دارای خط ساحلی در اقیانوس هند است که شامل باتلاقهایی از مانگروهای شرق آفریقا است. داخل سرزمین دشتهای وسیع و تپههای متعدد است.
ناحيه عينی به خاطر وجود مناطق بكر و زيبا و مسيرهای دسترسی سريع از پايتخت تاجيكستان، به عنوان يكی از مهمترين مناطق گردشگری و تفريحی توريستی تاجيكستان مطرح میباشد. روستا و رودخانه يغناب، درياچههای متعدد از قبيل اسكندركول و كوههای زيبايی در اين ناحيه قرار دارند.
شوغنان یکی از نواحی مهم ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان در پامیر تاجیکستان است. برخلاف متن قدیمی، خاروغ امروز مرکز اداری شوغنان نیست؛ مرکز ناحیه شهرک وحدت است و خاروغ بهعنوان شهر مستقل، مرکز ولایت بدخشان محسوب میشود. شوغنان با دره غُند، چشماندازهای مرتفع پامیر، محوطه تاریخی کافرقلعه باغِو و مسیرهای منتهی به دریاچههای کوهستانی شناخته میشود.
روشان یکی از نواحی کوهستانی ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان در پامیر تاجیکستان است. مرکز آن وُمار است و دو جاذبه طبیعی شاخص آن، دره بارتنگ و دریاچه سَرِز، روشان را به یکی از مهمترین مناطق سفرهای ماجراجویانه در پامیر تبدیل کردهاند. در کنار طبیعت، قلعه تاریخی وُمار نیز لایه فرهنگی مهمی به سفر این ناحیه اضافه میکند.
روشتقلعه یکی از نواحی کوهستانی ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان در پامیر تاجیکستان است. هویت جغرافیایی آن با دره و رود شاهدره گره خورده و دریاچه دورومکول یکی از جاذبههای طبیعی مستند آن است. مرکز ناحیه نیز روشتقلعه نام دارد و با خاروغ، مرکز بدخشان، از راه زمینی ارتباط دارد.
مرغاب در پامیر شرقی، یکی از دورافتادهترین و مرتفعترین مناطق تاجیکستان است. شهر مرغاب مرکز ناحیه است و مسیرهای شاخصی مانند بزرگراه پامیر، گردنه آقبایتال، دریاچه قرهکول، گذرگاه مرزی کولما و بخشهایی از چشماندازهای حفاظتشده پامیر شرقی، هویت جغرافیایی و گردشگری آن را میسازند. بخش بزرگی از این سرزمین مرتفع، خشک، کمجمعیت و از نظر دسترسی وابسته به وضعیت جاده و آبوهواست.
در فوریه سال 1911 در مرکز پامير زلزلهای در مقیاس 9 ریشتر به وقوع پیوست و سبب یک رانش عظیم شد که رودخانه مرغاب را مسدود کرد. قسمت پهناوری از سراشیبیهای موزكال فرو ریختند و به آرامی روستای اوسای در زير حجم عظيمی خاك مدفون شد. تقریباً 90 سکنه از روستا کشته شدند. احتمالاً آنها هرگز نفهمیدهاند چه اتفاقی افتاده است. مسدود شدن رودخانه سبب ایجاد یک دریاچه شد. دریاچه شروع به انباشتن آب رودخانه کرد و یک سال بعد از زلزله به روستای سارز سرازیر شد.
درياچه قرهكول يا دریاچه سیاه بزرگترین منبع آب طبیعی در تاجیکستان است که در شرق پامیر واقع شده و 3900 متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این دریاچه مساحتی در حدود 380 کیلومتر مربع را در بر میگیرد و متوسط تا 238 متر عمق دارد. این دریاچه 33 کیلومتر طول و 23 کیلومتر پهنا داشته و یک رشته جزیره بزرگ که از شمال به جنوب کشیده شده دریاچه را به دو قسمت کمعمق شرقی و قسمت عمیق غربی تقسیم کرده است.
از جاذبههای زیبای شهر کندی میتوان به دریاچه کندی اشاره کرد که به صورت مصنوعی در وسط شهر ساخته شده است. این دریاچه در سال ۱۸۰۷ در کنار معبد دندان مقدس به صورت حفاظت شده ساخته شده، به طوری که ماهیگیری در آن ممنوع است. دریاچه کندی توسط آخرین پادشاه سریلانکا به نام ویکراما راجاسین ساخته شده است که با نام اقیانوس شیری نیز یاد میشود.
دریاچهها یکی از مهمترین جلوههای جغرافیای طبیعی تاجیکستان هستند و بخش عمده آنها در مناطق کوهستانی، بهویژه رشتهکوههای پامیر و پامیر-آلای، قرار گرفتهاند. بر اساس منابع رسمی تاجیکستان، این کشور حدود ۱۳۰۰ دریاچه با مجموع مساحت نزدیک به ۷۰۵ کیلومتر مربع دارد و بخش بزرگی از آنها در ارتفاعات حدود ۳۵۰۰ تا ۵۰۰۰ متر از سطح دریا واقع شدهاند. حدود ۷۳ درصد دریاچههای کشور در محدوده پامیر-آلای قرار دارند و نزدیک به ۸۰ درصد از مجموع سطح آب دریاچههای تاجیکستان نیز در همین ناحیه متمرکز است.
روستای پامنار یکی از روستاهای باصفای دزفول در استان خوزستان است که میان دو سد کرخه و دز قرار گرفته است. پامنار با مناظر دیدنی و سکوت و طبیعت دلپذیرش، گردشگران زیادی را جذب خود میکند. اینجا بهشت طبیعتگردان و علاقمندان به روستاگردی است.
سریلانکا، کشور سواحل بیانتها، آثار تاریخی متعدد، مردم مهماننواز و غذاهای لذیذ و ارزان است. کشورهای بسیار کمی در دنیا هستند که بهاندازه سریلانکا، جاذبهها و آثاری دارند که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده باشد. فرهنگ بیش از ۲۰۰۰ ساله سریلانکا را میتوانید در بقایای آثار تاریخی تماشا کنید.