پلهای تاریخی
بجستان، شهرستانی با قدمت دیرینه در خراسان رضوی، دارای تاریخی غنی و پر فراز و نشیب است. کاوشهای باستانشناسی نشان میدهد که این منطقه از دوران پیش از تاریخ مسکونی بوده و تمدنهای مختلفی در آن شکوفا شدهاند. بجستان مشاهیر و بزرگان زیادی در زمینههای مختلف علمی، فرهنگی و مذهبی داشته است. از جمله این مشاهیر میتوان به خواجه عبدالله انصاری، عارف نامدار ایرانی، اشاره کرد.
پل "کسیان" یا "دوقوز گوز" (به معنی نه چشمه) در نزدیکی روستای کسیان در استان آذربایجان غربی و بر روی رودخانه آغ چای واقع شده است. این پل که قدمت آن به دوران صفویان باز میگردد، به عنوان یکی از جاذبههای گردشگری استان آذربایجان غربی شناخته میشود.
پل خاتون، نام یکی از پلهای تاریخی ایران است که در دو کیلومتری شهر خوی در استان آذربایجان غربی و بر روی رودخانه قطور واقع شده است. این پل که قدمت آن به دوران سلجوقیان باز میگردد، به عنوان یکی از شاهکارهای معماری ایرانی و از جاذبههای گردشگری استان آذربایجان غربی شناخته میشود.
پل تاریخی کوار، که به نام پل ساسانی کوار نیز شناخته میشود، در جنوب شهر کوار و در استان فارس واقع شده است. این پل که قدمت آن به دوران ساسانیان باز میگردد، بر روی رودخانه قره آغاج (سکان، ثکان) بنا شده و یکی از آثار ملی ایران با شماره ثبت 947 است.
پل خشتی لنگرود بر روی رودخانه لنگرود در شهر لنگرود استان گیلان واقع شده است. قدمت دقیق این پل مشخص نیست، اما برخی ساخت آن را به دوره ایلخانی نسبت میدهند. در تاریخ خانی، به وجود پل چوبی بر روی رودخانه لنگرود در سال 912 هجری قمری اشاره شده است که با نظر فوق منافات دارد.
پل خداآفرین در نزدیکی روستای ساریجالو از توابع بخش منجوان شهرستان خداآفرین، در نقطه صفر مرزی ایران و جمهوری آذربایجان، بر روی رودخانه ارس واقع شده است. این پل که حلقه اتصال آذربایجان ایران به قفقاز است، از دیرباز نقشی مهم در تردد و تجارت بین دو منطقه داشته است.
پل خشتی لوشان در شهر لوشان، واقع در منتهی الیه جنوب استان گیلان و در مسیر رشت به قزوین، بر روی رودخانه شاهرود احداث شده است. این پل که در فاصله 93 کیلومتری مرکز استان گیلان قرار دارد، از دیرباز نقشی حیاتی در تردد کاروانيان و مسافران گیلان به داخل فلات ایران داشته و امروزه نیز عبور و مرور مردم دو طرف رودخانه را تسهیل میکند.
در دامنه شرقی قافلانکوه، در فاصله ۲۰ کیلومتری شهر میانه، پل میانه، گویی نگینی از معماری ایرانی بر روی رودخانه قزل اوزن خودنمایی میکند. این پل که قدمت آن به دوران صفوی باز میگردد، با سه دهانه بزرگ و محکم، پایههای استوار آجری و اتاقهای کوچک و زیبا در داخل پایهها، هر بینندهای را مجذوب خود میکند.