میراث جهانی یونسکو
تور تاجیکستان و ازبکستان سفری ۱۱ روزه و ۱۰ شبه در مسیر تاریخی جاده ابریشم است. سفر از پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ با حرکت از تهران به مقصد دوشنبه آغاز میشود و پس از اقامت و بازدید در دوشنبه، پنجکنت، سمرقند، بخارا و تاشکند، در یکشنبه ۳ آبان ۱۴۰۵ با پرواز هواپیمایی وارش از تاشکند به تهران به پایان میرسد.
در شرق تاجیکستان، جایی که رشتهکوههای عظیم آسیای مرکزی به یکدیگر میرسند، سرزمینی وجود دارد که قرنها الهامبخش جغرافیدانان، جهانگردان و ماجراجویان بوده است. این منطقه که امروز با نام پامیر (Pomir / Pamir) شناخته میشود، یکی از مرتفعترین و بکرترین مناطق کوهستانی جهان است؛ سرزمینی از فلاتهای وسیع، قلههای پوشیده از برف، درههای عمیق، دریاچههای فیروزهای و روستاهایی که زندگی سنتی خود را در ارتفاعات ادامه دادهاند.
در جنوب تاجیکستان، در سرزمینی که رودخانههای پنج و وخش مسیر خود را به سوی آمودریا ادامه میدهند، بقایای یکی از مهمترین مراکز تمدنی آسیای مرکزی قرار گرفته است؛ قلعه هُلبُک، پایتخت تاریخی منطقه ختلان که روزگاری یکی از مراکز مهم سیاسی، اقتصادی و فرهنگی این سرزمین بوده است. امروز بسیاری از گردشگران هنگام سفر به تاجیکستان بیشتر به شهرهایی مانند دوشنبه، پنجکنت، خجند یا کوهستانهای فان توجه میکنند، اما در جنوب کشور مقصدی تاریخی وجود دارد که روایت متفاوتی از شکوه گذشته این منطقه ارائه میدهد.
در شرق قزاقستان، در منطقهای که زمانی یکی از مهمترین مسیرهای ارتباطی میان چین، آسیای مرکزی و جهان اسلام بود، بقایای شهری قرار دارد که روزگاری یکی از مراکز بزرگ تجارت و فرهنگ در جاده ابریشم به شمار میرفت. کایالیک (Kayalyk) یکی از مهمترین شهرهای باستانی قزاقستان است؛ شهری که در دوران شکوفایی خود محل رفتوآمد بازرگانان، اندیشمندان و اقوام مختلف بود و نقش مهمی در ارتباط تمدنهای شرق و غرب ایفا میکرد.
در میان دشتهای وسیع جنوب قزاقستان، در نزدیکی شهر تاراز، مجموعهای سنگی قرار دارد که قرنهاست ذهن پژوهشگران و گردشگران را به خود مشغول کرده است؛ آقیرتاس (Akyrtas). این محوطه تاریخی یکی از اسرارآمیزترین آثار بهجامانده از مسیر جاده ابریشم در قزاقستان است. دیوارهای عظیم ساختهشده از سنگهای سرخ، پایههای ساختمانهای گسترده، ستونهای سنگی و نظم دقیق معماری آن، پرسشهای فراوانی درباره هدف اصلی ساخت این بنا ایجاد کرده است.
در دل دشتهای پهناور جنوبشرقی قزاقستان، جایی که سکوت طبیعت تنها با وزش باد در میان صخرهها شکسته میشود، یکی از ارزشمندترین گنجینههای باستانشناسی آسیای مرکزی قرار دارد؛ دره تامگالی. این محوطه باستانی که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده، بیش از پنج هزار سنگنگاره را در خود جای داده است؛ تصاویری که طی هزاران سال بر روی صخرهها حک شدهاند و روایتگر زندگی، آیینها، باورها و هنر مردمانی هستند که از عصر برنز تا دورههای تاریخی در این سرزمین زندگی میکردند.
جاده ابریشم در قزاقستان یکی از مهمترین بخشهای شبکه تاریخی ارتباطی میان شرق و غرب جهان بود. شهرهایی مانند اوترار، ترکستان، تاراز، ساوران و سیرام طی قرنها به مراکز تجارت، فرهنگ، علم و مذهب تبدیل شدند و نقش مهمی در تبادل کالا و اندیشه میان چین، آسیای مرکزی، ایران و اروپا ایفا کردند. امروزه بسیاری از این شهرها بهصورت محوطههای باستانی یا شهرهای تاریخی حفظ شدهاند و برخی از آنها در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاند.
در جنوب قزاقستان و در قلب شهر تاریخی ترکستان، بنایی باشکوه قرار گرفته که نهتنها مهمترین اثر تاریخی این کشور، بلکه یکی از ارزشمندترین شاهکارهای معماری اسلامی آسیای مرکزی به شمار میرود. آرامگاه خواجه احمد یسوی، محل دفن عارف، شاعر و اندیشمند بزرگ قرن ششم هجری، قرنهاست که مقصد زائران، پژوهشگران، معماران و گردشگران از سراسر جهان است. اهمیت این بنا تنها به شخصیت خواجه احمد یسوی محدود نمیشود.
هر کشوری داستانی برای روایت دارد، اما ازبکستان داستان تمدنی است که قرنها در قلب جاده ابریشم شکل گرفته و هنوز هم میتوان آن را در کوچههای سنگفرششده سمرقند، گنبدهای فیروزهای بخارا، دیوارهای خشتی خیوه و خیابانهای مدرن تاشکند مشاهده کرد. در این راهنمای جامع تلاش کردیم تصویری کامل از سفر به ازبکستان ارائه دهیم؛ از شرایط ورود، مدارک و هزینههای سفر گرفته تا معرفی شهرها، جاذبههای تاریخی، طبیعت، فرهنگ، غذاهای محلی، سوغات، حملونقل و برنامه پیشنهادی سفر.
یکی از جذابترین بخشهای سفر به ازبکستان، آشنایی با مردمی است که قرنها در چهارراه تمدنهای بزرگ جهان زندگی کردهاند. موقعیت جغرافیایی این کشور در قلب جاده ابریشم، باعث شده فرهنگ ازبکستان حاصل تلفیق سنتهای ایرانی، ترک، مغولی، روسی و اسلامی باشد. نتیجه این تعامل تاریخی، فرهنگی غنی، مهماننوازی کمنظیر و سبک زندگی منحصربهفردی است که امروزه نیز در شهرها و روستاهای این کشور بهخوبی دیده میشود.
ازبکستان کشوری است که در هر گوشه آن میتوان ردپایی از تاریخ، علم، معماری و تمدن جاده ابریشم را مشاهده کرد. بسیاری از بناهای تاریخی این کشور نهتنها در آسیای مرکزی، بلکه در سراسر جهان اسلام از مهمترین آثار معماری و فرهنگی محسوب میشوند. گنبدهای فیروزهای، منارههای بلند، مدارس تاریخی، بازارهای کهن و شهرهایی که قرنها مرکز تجارت و دانش بودهاند، ازبکستان را به یکی از جذابترین مقاصد گردشگری فرهنگی جهان تبدیل کردهاند.
سریلانکا، کشور سواحل بیانتها، آثار تاریخی متعدد، مردم مهمان نواز و غذاهای لذیذ و ارزان است. کشورهای بسیار کمی در دنیا هستند که به اندازه سریلانکا، جاذبهها و آثاری دارند که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده باشد. فرهنگ بیش از ۲۰۰۰ ساله سریلانکا را میتوانید در بقایای آثار تاریخی تماشا کنید.
مسجد سلطاناحمد که بهدلیل کاشیکاریهای آبیرنگش به "مسجد آبی" شهرت دارد، یکی از برجستهترین آثار معماری دوره عثمانی در استانبول محسوب میشود. این بنای تاریخی در سال ۱۶۱۶ میلادی به دستور سلطان احمد اول و توسط معمار سدافکار محمدآقا، شاگرد برجسته معمار سنان، ساخته شد. موقعیت استثنایی مسجد در منطقه تاریخی سلطاناحمد، در مجاورت میدان هیپودروم و روبروی موزه ایاصوفیه، بر اهمیت آن افزوده است.
سلام دوستداران سفر و ماجراجویی! اگر عاشق شهرهایی هستید که داستانهای هزارساله در گوشهگوشهشان نفس میکشند، استانبول قطعاً مقصدی است که نباید از دست بدهید. این شهر پرجنبوجوش، بزرگترین و پرجمعیتترین شهر ترکیه است و با تاریخ پرشکوه و جاذبههای بینظیرش، هر سال میلیونها گردشگر را به سوی خود میکشاند.
لوآنگ پرابانگ، یکی از زیباترین و تاریخیترین شهرهای لائوس، بهدلیل ترکیب منحصربهفرد معماری سنتی لائوسی، استعماری فرانسوی و معابد بودایی، در سال ۱۹۹۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. این شهر قرنها مرکز سیاسی، مذهبی و فرهنگی لائوس بوده است.
دره زرافشان، سرزمینی وسیع و پر از تضادهاست. با تاریخی منزوی و اسرارآمیز که هالهای از رمز و راز را به خود گرفته است، این دره برای هر کسی که میخواهد بقایای جاده ابریشم، فرهنگهای باستانی و منزوی، و فرصتی برای تجربه تاریخ هزاران ساله را از نزدیک ببیند، یک مقصد ضروری است. این دره محل تلاقی سغدیها و سایر قبایل آسیای مرکزی است، تمدنهایی که به زمان اسکندر مقدونی بازمیگردند و هنوز هم سنّتهای خود را حفظ کردهاند.
کاخ پوتالا یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری در شهر لهاسا، پایتخت تبت، است. این کاخ از نظر تاریخی و فرهنگی بسیار ارزشمند است و از دیدگاه معماری نیز بسیار جذاب میباشد. کاخ پوتالا به عنوان یکی از مقدسترین مکانهای مذهبی بوده و از دوران قدیم مورد توجه مردم تبت قرار گرفته است. امروزه، این کاخ به عنوان جایگاهی برای موزه، گردشگری و تبیین فرهنگ و تاریخ تبت شناخته میشود.
کاروانسرا و آب انبار سرایان، مجموعهای تاریخی با معماری باشکوه و فضایی دلنشین، در قلب شهر سرایان واقع شده است. این مجموعه که در دوره صفویه بنا شده، یادگاری از شکوه و رونق تجارت در آن دوران است و امروزه به عنوان یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری استان خراسان جنوبی، پذیرای گردشگران و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ است.
باغ و عمارت اکبریه بیرجند، مشهور به باغ دلگشا، بنایی تاریخی با معماری باشکوه و باغی دلنشین، در قلب شهر بیرجند واقع شده است. این باغ و عمارت که در دوره قاجار بنا شده، یادگاری از شکوه و عظمت حکمرانان آن دوران است و امروزه به عنوان یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری استان خراسان جنوبی، پذیرای گردشگران و علاقهمندان به تاریخ و فرهنگ است.
کاخ آپادانای شوش، مشهور به قصر زمستانی، یکی از باشکوهترین بناهای شوش و از مهمترین بناهای تاریخی ایران است. این کاخ که در دوران هخامنشیان بنا شده، نمادی از قدرت و عظمت این سلسله پرآوازه است. کاخ آپادانای شوش، مشهور به قصر زمستانی، یکی از باشکوهترین بناهای شوش و از مهمترین بناهای تاریخی ایران است. این کاخ که در دوران هخامنشیان بنا شده، نمادی از قدرت و عظمت این سلسله پرآوازه است.
کاخ آپادانا، مشهور به کاخ بار داریوش و خشایارشا، یکی از باشکوهترین بناهای تخت جمشید و از مهمترین بناهای تاریخی ایران است. این کاخ که در دوران هخامنشیان بنا شده، نمادی از قدرت و عظمت این سلسله پرآوازه است.
در تنگاب فیروزآباد، نگاره ای باشکوه از مراسم تاجگذاری اردشیر بابکان، بنیانگذار سلسله ساسانی، بر جای مانده است. این نقش برجسته، لحظه ی اعطای حلقه ی سلطنت از جانب مظهر اهورامزدا به پادشاه ساسانی را به تصویر میکشد.
قلعه سلاسل، در شمال شهرستان شوشتر و بر فراز صخرهای عظیم، یادگاری از دوران ساسانیان است. این دژ مستحکم، با خندقی عمیق در شرق و غرب و رودخانهای در غرب، در برابر حملات دشمنان تسخیرناپذیر بود.
تنگ چوگان، منطقهای باستانی در 120 کیلومتری جنوب شیراز و 23 کیلومتری غرب کازرون، به دلیل موقعیت جغرافیایی و قرارگیری در کنار رودخانه شاپور، کوه شاپور و دوان، از نظر تدافعی و نظامی در گذشته بسیار حائز اهمیت بوده است. این منطقه در کنار جاده شاهیِ روزگار باستان احداث شده بود که تخت جمشید، استخر، شوش، فیروزآباد، بیشاپور و تیسفون را به هم متصل میکرد و از بیشاپور تا کرانه خلیجفارس امتداد مییافت.
کاروانسرای شاه عباسی فرسنج، بنایی باشکوه و تاریخی در استان اصفهان است که در روستای فرسنج، در 30 کیلومتری شمال شهر نطنز واقع شده است. این کاروانسرا که در دوران صفویه و به دستور شاه عباس صفوی ساخته شده است، یکی از زیباترین و کاملترین کاروانسراهای ایران به حساب میآید.
در دل روستای تاج آباد (رسول آباد سفلی)، در ۲۵ کیلومتری شمال غرب همدان، کاروانسرای باشکوهی از دوران صفویه خودنمایی میکند. این بنای تاریخی که در کنار جاده همدان به کرمانشاه قرار گرفته، یکی از مهمترین کاروانسراهای استان به حساب میآید.
در 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر میانه، در کنار روستای جمال آباد، کاروانسرای جمال آباد، گویی نگینی از دوران صفوی بر جاده ابریشم خودنمایی میکند. این کاروانسرا که قدمت آن به قرن هشتم هجری قمری باز میگردد، در طول تاریخ شاهد عبور و مرور کاروانهای تجاری و مسافران بسیاری بوده است.
قلعه لمبسر یا دژ لمسر در حدود سه کیلومتری شمالشرقی شهر رازمیان در الموت غربی قزوین قرار دارد و یکی از مهمترین دژهای تاریخی نزاریان اسماعیلی در البرز مرکزی است. این قلعه روی سکویی طبیعی، مرتفع و نسبتاً وسیع بنا شده و درههای عمیق نینهرود و لمهدر، بخش بزرگی از دفاع طبیعی آن را تشکیل میدهند.
تی تی کاروانسرای بالارود در روستای بالارود، در ۱۰ کیلومتری جاده سیاهکل به دیلمان قرار دارد. این روستا در محل اتصال دو شاخه رودخانه شیمرود، در کنار تپهای بلند و سبز واقع شده است.قبلاً، راه اصلی کاروانرو از لاهیجان به دیلمان و طالقان از این مسیر عبور میکرد. این کاروانسرا متعلق به دوره کیائیان و همزمان با سلسله صفویه است. دیوارهای این کاروانسرا از قلوه سنگ و ملات ساروج ساخته شده و سقف آن با گنبدهای زیبای آجری پوشیده شده است.
سریلانکا، کشور سواحل بیانتها، آثار تاریخی متعدد، مردم مهمان نواز و غذاهای لذیذ و ارزان است. کشورهای بسیار کمی در دنیا هستند که به اندازه سریلانکا، جاذبهها و آثاری دارند که در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده باشد. فرهنگ بیش از ۲۰۰۰ ساله سریلانکا را میتوانید در بقایای آثار تاریخی تماشا کنید. جایی که در آن صومعههای افسانهای با زیباترین جزییات تزیین شدهاند. در سریلانکا میتوانید حیات وحش را از نزدیک لمس کنید.
یک فلات مرتفع به نام تبت قرار دارد که ترکیبی غنی از شگفتیهای طبیعی و فرهنگی را در خود جای داده است. تبت مکانی است که دریاچههای لاجوردی آسمان صاف را منعکس میکند و قلههای بلند هیمالیا چیزی بیش از ویژگیهای جغرافیایی آن هستند. آنها نمادهایی از اهمیت معنوی هستند. "سقف جهان"، همانطور که اغلب نامیده میشود، سرزمینی اسرارآمیز است که به همان اندازهای که وسیع است، بلند است.
آیا در مورد جاده ابریشم چیزی شنیدی؟ جاده ابریشم طور جدی یکی از جذابترین و مهیجترین فصلهای تاریخ بشریت است! جاده ابریشم این شبکه باورنکردنی از مسیرهای تجاری بود که هزاران مایل را در بر میگرفت و تمدنهای شرقی و غربی را مانند قبل به هم متصل میکرد. آیا میتوانید هیجان بازرگانان باستانی را تصور کنید که از میان بیابانهای بی آب و علف و کوههای ناهموار سفر میکنند و کالاهایی را از سرزمینهای عجیب و غریب معامله میکنند؟ این فقط ابریشم نبود که حمل میشد.
بناهای تاریخی و موزههای ملی به طور یکسان داستان بشریت را در طول اعصار روایت میکنند و بخش مهمی از جنبش حفاظت هستند. بناها «موزههای باز» هستند که منابع بنیادی، میراث فرهنگی، تاریخ و اکولوژی را حفظ و نگهداری میکنند. کنیا خانهی بسیاری از این بناهای تاریخی است که با تور کنیا آگوست میتوانید به آن سفر کنید. تاریخ دیرینه منطقه ساحلی کنیا جذاب و مسحور کننده است. مدتها قبل از ورود پرتغالیها، منطقه ساحلی دارای تاریخچه طولانی تجارت بود.
آنچه باعث میشود سفر جاده ابریشم یک سفر بینظیر، خاص و منحصر به فرد شود، تعداد بالای آثار باستانی، تاریخی و فرهنگی آن است که در این سفر دیده میشود. در سفر گروهی و فرهنگی جاده ابریشم بیش از 100 اثر باشکوه از نزدیک بازدید میشود. این لیست تعدادی از مکانهایی است که در سفر جاده ابریشم با هم خواهیم دید.
سفر به این کشور آفریقایی و خصوصا با خرید تور کنیا باید در لیست مقاصد گردشگری همه افرادی که به سفر و ماجراجویی علاقمند هستند، باشد. این کشور خیره کننده دارای فرهنگ و میراث غنی است و به بازدیدکنندگان این امکان را میدهد تا بینشی از تاریخ استعماری، فرهنگ رنگارنگ ماسایی، و مصنوعات ماقبل تاریخ خود داشته باشند. مردم محلی خونگرم و صمیمی هستند و گردشگران میتوانند راهنمایان تور آگاه را استخدام کنند تا اطمینان حاصل کنند که بازدید آنها مفید و پربار است.
میجیکیندا (“نه قبیله”) گروهی از 9 گروه قومی بانتو هستند که در سواحل کنیا، بین رودخانههای ساباکی و اومبا، در منطقهای که از مرز تانزانیا در جنوب تا مرز نزدیک سومالی در جنوب امتداد دارد، ساکن هستند. باستان شناس چاپوروکا کوسیمبا ادعا میکند که مردم میجیکندا قبلاً در شهرهای ساحلی زندگی میکردند، اما بعداً در مناطق داخلی کنیا ساکن شدند تا از تسلیم شدن در برابر نیروهای مسلط پرتغالی که در آن زمان تحت کنترل بودند، اجتناب کنند.