سفرهای ناز
جمعیت شناسی کنیا توسط اداره ملی آمار کنیا نظارت میشود. کنیا یک کشور چند قومیتی و بسیار بسیار متنوع در شرق آفریقا است که بیشک یکی از جذابترین کشورهاست که ارزش تحقیق و بررسی شرایط ویزای کنیا و سفر به آن را دارد. جمعیت کنیا در سرشماری سال 2019، 47 میلیون نفر گزارش شد. نرخ رشد جمعیت در طول دهه 2000 کاهش یافته است و 2.7 درصد (از سال 2010) تخمین زده شده است که در نتیجه آن در سال 2016 حدود 46.5 میلیون نفر برآورد شده است.
مرز شمالی کنیا وحشیترین منطقه این کشور است. گستره عظیم بیابان خشک و نیمه بیابانی تنها توسط دامداران بسیار عشایری مانند پوکوت، تورکانا، سامبورو و سویی اشغال شده است. شترها در کنار گاوهای سرسخت و گله دارانشان در امتداد مسیرهای خاکی شیاردار راه میروند. رشته کوههای عظیم، وسعت بزرگ دریاچه تورکانا و مایل به مایل صحرای سخت وجود دارد. بیشتر مناطق مرزی شمالی کنیا برای گردشگران عادی غیرقابل دسترس است، و تنها سختکوهترین کولهگردانها به این منطقه سفر میکنند.
کنیا با نام رسمی جمهوری کنیا (سواحیلی: Jamhuri ya Kenya )، کشوری در شرق آفریقا است که از آغاز پارینه سنگی زیرین شاهد سکونت انسان بوده است. کنیا یکی از اعضای کشورهای مشترک المنافع است که طبق سرشماری سال 2019 جمعیتی بیش از 47.6 میلیون نفر را شامل میشود. کنیا بیست و هشتمین کشور پرجمعیت جهان و هفتمین کشور پرجمعیت در آفریقا است که ایرانیان برای سفر به آن به ویزای توریستی الکترونیکی کنیا نیاز دارند.
از مسکو تا مرزهای شرقی چین، مسافتی بیش از نه هزار کیلومتر توسط قطارهای سراسری سیبری پیموده میشود. هر دو روز یک بار در نیمه شب، قطاری برای شروع یک سفر طولانی که یک هفته طول میکشد مسکو را به مقصد “ولادی وستوک” ترک میکند. مردم زیادی از جمله گردشگران خارجی از راههای دور میآیند تا این سفر را تجربه کنند. به گفته گردشگران خارجی، این طولانیترین سفری است که یک نفر میتواند طی کند. میتوان از داخل قطار مناظر را نگاه کرد و به مکانهای جدیدی رفت.
کالاش قومی هندوایرانی ساکن هندوکش است. آنها در ناحیه چیترال، استان سرحد در شمال شرقی پاکستان سکونت دارند و به زبان کالاش از زبانهای هندوایرانی شاخه داردی سخن میگویند. کالاشها آخرین جامعهای هستند که کیش کهن آریایی را زنده نگه داشتهاند و جمعیت آنها حدود ۶ هزار نفر برآورد میشود. کالاشها از اصیلترین مردمان آریایی هستند. فرهنگ مردم کالاش بسیار منحصر بفرد و کاملاً متفاوت از اقوام همسایه ایشان است و به همین جهت این قوم بسیار مورد توجه مردم شناسان قرار گرفتهاند.
عوامل متعدد اجتماعی، فرهنگی و تاریخی دست به دست هم دادهاند تا آشپزی سریلانکا شکل بگیرد. تاثیر دوران استعمار هلند را نمیتوان بر آشپزی این منطقه نادیده گرفت، ضمن اینکه آشپزی اندونزی و جنوب هند هم بر سریلانکا تاثیر گذاشته است. امروزه برنج، نارگیل و ادویههای متعدد از اصلیترین مواد تشکیلدهنده غذاهای سریلانکایی هستند. مهمترین ویژگی رژیم غذایی در سریلانکا، استفاده از برنج آبپز یا بخارپز است که با انواع خوراک، کاری ماهی، مرغ، گوشت گوساله یا گوسفند سرو میشود.
این پارک ملی در مرز میان استانهای Sabaragamuwa و Uva قرار دارد. این پارک بهمنظور حفاظت از حیوانات وحشی ساخته شده است. این مجموعه حفاظت شده، مساحتی در حدود ۳۰ هزار هکتار را در بر میگیرد. این منطقه پیش از اینکه بهعنوان پارک ملی و پناهگاه حیات وحش انتخاب شود، برای کشاورزی تناوبی مورد استفاده قرار میگرفته است. این پارک در ۱۶۵ کیلومتری کلمبو قرار دارد و یکی از مهمترین زیستگاههای پرندگان آبی و فیلهای سریلانکایی است.
پارک ملی یالا، پربازدیدترین و دومین پارک ملی بزرگ سریلانکا است. این پارک به پنج قسمت تقسیم شده که در حال حاضر دو قسمت از آن برای بازدید عموم باز است. هرکدام از این بخشها نام جداگانهای دارند. بخش اول پارک ملی روهونا (Ruhuna) و بخش دوم پارک ملی کومانا (Kumana) یا یالای شرقی نام دارد. این مجموعه در نواحی جنوب شرقی این کشور واقع شده و در استان جنوبی و استان اووا (Uva) قرار گرفته است. این پارک وسعتی معادل ۹۷۹ کیلومتر مربع دارد و در ۳۰۰ کیلومتری کلمبو واقع شده است.
این پرورشگاه فیل محلی برای نگهداری و حفاظت از فیلهای آسیایی است که در دهکده پیناوالا در ۱۳ کیلومتری شهر Kegalle در استان Sabaragamuwa قرار دارد. در سال ۲۰۱۱، ۸۸ فیل شامل ۳۹ فیل نر و ۴۹ فیل ماده از ۳ نسل در این مجموعه زندگی میکردند. این پرورشگاه بهمنظور حفاظت و مراقبت از فیلهایی پایهگذاری شد که بدون غذا، از پدر و مادر خود دور افتاده بودند و در جنگلهای سریلانکا رها شده بودند. این مجموعه در سال ۱۹۷۵ توسط دپارتمان حفاظت از حیات وحش سریلانکا، ساخته شده است.
غارمعبد دامبولا که با نام معبد طلایی دامبولا هم شناخته میشود، در نواحی مرکزی سریلانکا واقع شده است. این مجموعه در ۱۴۸ کیلومتری شرق کلمبو (Colombo) و ۷۲ کیلومتری شمال کاندی واقع شده است. معبد طلایی دامبولا در سال ۱۹۹۱، در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت.
سری دالادا مالیگاوا (Sri Dalada Maligawa) یا معبد دندان مقدس، یک معبد بودایی در شهر کاندی (Kandy) است. این معبد در یک مجموعه کاخ پادشاهی قرار گرفته که متعلق به امپراتوری کاندی بوده است. این معبد محل نگهداری دندان بودا است. از زمانهای قدیم، این دندان مقدس نقش مهمی در سیاست این منطقه داشته است چرا که اهالی اعتقاد دارند هر کسی این یادگار مذهبی را در اختیار داشته باشد، حکومت کشور را به دست میگیرد.
سیگیریا یک منطقه باستانی و باروی صخرهای است که در شمال منطقه متاله (Matale) در نزدیکی شهر دامبولا در استان مرکزی سریلانکا واقع شده است. یک ستون صخرهای عظیم به ارتفاع ۲۰۰ متر مشرف به تعدادی بنای باستانی قرار گرفته که از ویژگیهای منحصر به فرد این منطقه تاریخی است. پادشاه کاسیاپا (Kasyapa) این منطقه را بین سالهای ۴۷۷ تا ۴۹۵ بهعنوان پایتخت جدید خود برگزیده است. او کاخ خود را بر فراز این صخره بنا نهاده و فضای داخلی آن را با نقاشیهای دیواری رنگین تزیین کرده است.
این مقاله به معرفی 23 مورد از بهترین جاذبههای گردشگری شهر رم میپردازد که بازدید از آنها تجربهای بینظیر از تاریخ، فرهنگ و زیباییهای این شهر تاریخی را ارائه میکند و فرصتی مناسب برای برنامهریزی سفری خاطرهانگیز فراهم میکند.
پاکستان کشوری ناشناخته است که خیرهکنندهترین و منحصر به فردترین مقاصد گردشگری برای کاوش را دارد. چه به دنبال ماجراجویی باشید یا صرفا دنبال یک استراحت آرام، در پاکستان متناسب با سلیقه شما، یک مقصد گردشگری وجود دارد. از قلههای پوشیده از برف هیمالیا گرفته تا درههای سرسبز در سوات، بهترین و زیباترین و رویاییترین مکانها برای بازدید در دسترس شما هستند. در این نوشتار 10 مقصد برتر و محبوب این کشور معرفی میشود.
این مقاله به بررسی ناحیه شهرستان تاجیکستان میپردازد و راهنمای جامعی درباره تونلها، گردنهها، بونجیکت و کوساولیسای ارائه میدهد تا بازدیدکنندگان اطلاعات لازم برای سفر و گردش در این منطقه را به دست آورند.
ناحیه جبار رسولاف یکی از نواحی ولایت سغد در شمال تاجیکستان است و مرکز آن امروز شهرک مهرآباد نام دارد. این همان منطقهای است که در منابع قدیمی سفرهای ناز با نام «رسولاف به مرکزیت پرولتار» معرفی شده بود. نام «پرولتار» دیگر نام رسمی مرکز ناحیه نیست و از سال ۲۰۱۶ به مهرآباد تغییر کرده است.
استروشن یکی از شهرهای تاریخی ولایت سغد در شمال تاجیکستان است؛ شهری در دامنههای شمالی رشتهکوه ترکستان و حدود ۷۸ کیلومتر جنوبغربی خجند. استروشن امروز بیش از هر چیز با مغتپه، مسجد و مدرسه کوکگنبد، مجموعه حضرتشاه، بازارها و صنایع دستی شناخته میشود و برای سفر زمینی میان دوشنبه و خجند یکی از مهمترین توقفهای فرهنگی شمال تاجیکستان است.
ناحیه اسپیتمن یکی از نواحی ولایت سغد در شمال تاجیکستان است و مرکز اداری آن امروز ناوکت نام دارد. متن قدیمی سفرهای ناز این مرکز را «نااو» نوشته و جمعیت کل ناحیه را ۱۰۶٫۵ هزار نفر اعلام کرده بود؛ اما آمار رسمی جدید نشان میدهد جمعیت اسپیتمن در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ به ۱۵۸٫۲ هزار نفر رسیده است. از این تعداد، ۲۲ هزار نفر در ناوکت و ۱۳۶٫۲ هزار نفر در سکونتگاههای روستایی زندگی میکردند.
ناحیه مستچاه یکی از نواحی شمالی ولایت سغد تاجیکستان است که مرکز اداری آن شهرک بُستان است. بر اساس آمار رسمی، جمعیت ناحیه در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ به حدود ۱۴۱٫۶ هزار نفر رسیده و مساحت آن حدود ۱٬۰۰۰ کیلومترمربع است. این ناحیه در بخش شمالی سغد و در پهنه دشت دلورزین قرار دارد، با ازبکستان مرز مشترک دارد و گذرگاه بینالمللی جادهای فتهآباد یکی از مهمترین نقاط ارتباط زمینی آن با کشور همسایه است.
کوهستان مستچاه تاجیکستان، واقع در ناحیه سرچشمه زرافشان، منطقهای زیبا و طبیعی با چشماندازهای چشمنواز است که اهمیت ویژهای در تنوع زیستی و گردشگری دارد. این کوهستان مقصدی جذاب برای دوستداران طبیعت و فرهنگ محلی محسوب میشود.
کانیبادام در شرق ولایت سغد و در بخش تاجیکی دره فرغانه قرار دارد. اهمیت این شهر فقط به موقعیت مرزی و کشاورزی آن محدود نیست؛ مدرسههای تاریخی، مناره، آرامگاهها، موزه محلی و قرار گرفتن در محور خجند–اسفره–مرز ازبکستان، کانیبادام را به یکی از مقصدهای کمترشناختهشده شمال تاجیکستان تبدیل کرده است.
اسفره یکی از مهمترین شهرهای شرق ولایت سغد و از روشنترین نمونههای بخش تاجیکی دره فرغانه است. این شهر در امتداد رود اسفره و نزدیک مرز قرقیزستان قرار دارد و علاوه بر باغهای میوه و کشاورزی، به دلیل مجموعه تاریخی حضرتشاه در چورکوه، جماعت ورخ و جایگاه مرزی خود اهمیت دارد.
ناحیه ظفرآباد یکی از نواحی ولایت سغد در شمال تاجیکستان است. مرکز اداری آن شهرک ظفرآباد است و ناحیه در نزدیکی مرز ازبکستان قرار دارد. برخلاف شهرهایی مانند خجند یا پنجکنت، اهمیت ظفرآباد برای گردشگر بیشتر از جنس شناخت جغرافیا، کشاورزی آبی، مسیرهای مرزی و زندگی روزمره شمال تاجیکستان است تا مجموعهای بزرگ از جاذبههای کلاسیک.
ناحیهای که در نسخه قدیمی سفرهای ناز با نام قانجی معرفی شده بود، امروز رسماً ناحیه دِوَشتیچ نام دارد. این ناحیه در بخش جنوبغربی ولایت سغد قرار گرفته و مرکز اداری آن همچنان شهرک غونچی است. نام ناحیه در سال ۲۰۱۶ تغییر کرد، اما نام غونچی برای مرکز آن باقی ماند. مساحت رسمی دِوَشتیچ ۱٬۵۸۸٫۷ کیلومتر مربع است و بر پایه سرشماری ۲۰۲۰، ۱۷۷٬۷۶۰ نفر جمعیت داشته است.
ناحیه باباجان غفورف یکی از نواحی مهم ولایت سغد در شمال تاجیکستان است که در بخش تاجیکی دره فرغانه قرار دارد و از نظر کشاورزی، جمعیت، ارتباط با خجند و میراث معاصر تاجیکستان اهمیت ویژهای دارد. مرکز اداری آن شهرک غفورف است و بر پایه آمار رسمی ناحیه، جمعیت آن در ۱ ژانویه ۲۰۲۶ به ۴۱۳٬۷۴۳ نفر رسیده است.
ناحیه آشت در شمال ولایت سغد و در بخش مرزی تاجیکستان با ازبکستان قرار دارد. مرکز اداری آن شهرک شیدان است و این ناحیه از دامنههای جنوبی رشتهکوه قرهما تا بخشهای شمالی حوزه فرغانه امتداد دارد. بر پایه سالنامه رسمی آمار تاجیکستان، مساحت آشت حدود ۲٫۸ هزار کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۸۲٫۱ هزار نفر بوده است.
شهرینو یکی از ناحیههای تابع جمهوری در غرب تاجیکستان و در پهنه دره حصار است. داده رسمی جمعیت، شمار ساکنان ناحیه را در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ حدود ۱۳۱٫۳ هزار نفر ثبت کرده است. اداره محلی نیز مساحت ناحیه را حدود ۱۰۰۰ کیلومتر مربع و ساختار آن را شامل ۷ جماعت محلی، ۷۵ روستا و چند محله شهری معرفی میکند.
ناحیهای که در منابع قدیمی فارسی با نام «جرگتال» یا صورتهای نزدیک به آن دیده میشود، امروز ناحیه لخش نام دارد و یکی از ناحیههای تابع جمهوری در شرق تاجیکستان است. نام جرگتال در ۳ مارس ۲۰۱۶ به لخش تغییر کرد. بر پایه آمار رسمی، جمعیت ناحیه در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ به ۵۸٫۲ هزار نفر رسیده و مساحت رسمی آن حدود ۴۵۸۰ کیلومتر مربع است.
تورسنزاده یکی از واحدهای اداری تابع جمهوری در غرب تاجیکستان و کنار مرز ازبکستان است. در منابع قدیمی ممکن است از «ناحیه تورسنزاده» یاد شود، اما در آمار و ساختار اداری امروز عنوان رسمی شهر تورسنزاده است؛ واحدی که علاوه بر هسته شهری، ۹ جماعت روستایی و دهها روستا را نیز دربر میگیرد.
ویتنام کشور زیباییهاست. میتوانید از ارتفاعات بالا بروید و یا در آبهای همیشه آبی آن غواصی کنید. خود را در فرهنگ بومی مرد غوطهور کنید یا بر روی شن و ماسههای سواحل زیبا قدم بزنید با اطمینان از اینکه در پایان روز یک وعده غذایی فوقالعاده در انتظار شماست. ویتنام یک بهشت است با این وجود قبل از رفتن به آنجا و به خاطر جلوگیری از مشکلات نکات مهم زیر را مطالعه کنید.
ناحیهای که در منابع قدیمی با نام شورآباد شناخته میشد، از سال ۲۰۱۶ «شمسالدین شاهین» نام دارد. مرکز اداری آن همچنان روستای شورآباد است. این ناحیه کوهستانی در جنوبشرق ولایت ختلان و کنار مرز افغانستان قرار گرفته و دشتجم، رود آبمیناب و دامنههای رشتهکوه حضرت شاه از مهمترین عناصر طبیعی آن هستند. آخرین رقم صریح منتشرشده در وبسایت رسمی ناحیه، جمعیت ۶۰ هزار نفر در ۱ ژانویه ۲۰۲۴ را نشان میدهد.
شهری توس یکی از ناحیههای جنوبغربی ولایت ختلان در تاجیکستان است. آمار رسمی، جمعیت آن را در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ برابر با ۱۴۷٫۱ هزار نفر و مساحت آن را حدود ۱٫۵ هزار کیلومتر مربع ثبت میکند. در مجموعه آماری ۲۰۲۵، مرکز شهری با عنوان شهرک توس (شهریتوس) آمده و ۱۸٫۵ هزار نفر جمعیت دارد. مهمترین جاذبه تاریخی تأییدشده داخل ناحیه، مجموعه خواجهمشهد است؛ در مقابل، چهلوچهارچشمه برخلاف متن قدیمی در ناحیه همسایه ناصرخسرو قرار دارد.
ناحیه میر سید علی همدانی یکی از ناحیههای جنوب ولایت ختلان و در نزدیکی مرز افغانستان است. مرکز اداری آن شهرک مسکو است؛ همان مکانی که در متن قدیمی «ماسکوه» نوشته شده بود. آمار رسمی ۱ ژانویه ۲۰۲۵ جمعیت ناحیه را ۱۶۴٫۵ هزار نفر و مساحت آن را حدود ۵۰۰ کیلومتر مربع ثبت میکند. نکته مهم اینکه کوه نمک خواجه مؤمن برخلاف مقاله قدیمی در این ناحیه قرار ندارد و در ناحیه واسع است.
ناحیه خراسان یکی از ناحیههای ولایت ختلان در مسیر میان دوشنبه و جنوب تاجیکستان است. برخلاف متن قدیمی، مرکز ناحیه غلهآباد نیست؛ آمار رسمی ۲۰۲۵ مرکز شهری را خرمشهر ثبت میکند؛ همان آبیکیک سابق. جمعیت ناحیه در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ برابر با ۱۳۵ هزار نفر و مساحت آن حدود ۰٫۹ هزار کیلومتر مربع بوده است. گردنههای فخرآباد و تولهنظر از عوارض واقعی منطقهاند، اما ارتفاعهای قدیمی نیاز به اصلاح دارند.
فرخار یکی از ناحیههای جنوب ولایت ختلان و در نزدیکی مرز افغانستان است. مرکز اداری آن شهرک فرخار است. آمار رسمی ۱ ژانویه ۲۰۲۵ جمعیت ناحیه را ۱۹۲٫۶ هزار نفر و مساحت آن را حدود ۱٫۲ هزار کیلومتر مربع ثبت میکند. رود قزلسو، دشت فرخار و منطقه حفاظتشده سیاهکوه ــ که در اسناد جدید با نام «سیاهکوه، قرهتاغ سابق» آمده ــ از مهمترین عناصر طبیعی منطقهاند.
تیمورملک یکی از ناحیههای ولایت ختلان در جنوب تاجیکستان است. مرکز اداری آن امروز شهرک بهمنرود است؛ همان شهرکی که در منابع قدیمی «سَوِت» یا «ساوِت» نامیده میشد. آمار رسمی ۱ ژانویه ۲۰۲۵ جمعیت ناحیه را ۸۰٫۱ هزار نفر و مساحت آن را حدود ۱٫۰ هزار کیلومتر مربع ثبت میکند. دو رود مهمی که در مقاله قدیمی «قزلسو» و «تائرسو» نامیده شده بودند نیز از سال ۲۰۲۳ نام رسمی جدید سرخاب و توهیرآب دارند.