جاذبههای تاریخی ایران
حمام بلور یکی از بناهای تاریخی شهر قزوین است که در محله قدیمی آخوند قرار دارد و به دلیل معماری خاص، قرارگیری بخش عمده بنا در زیرزمین و تزئینات تاریخی، از نمونههای قابل توجه گرمابههای سنتی ایران به شمار میرود. این بنا در دورههای صفوی و قاجار شکل گرفته و در دوره معاصر پس از مرمت، مدتی با عنوان موزه سنگ مورد استفاده قرار گرفته است.
تپه میل یا آتشکده بهرام در جنوبشرقی شهر ری و در محدوده روستاهای تاریخی پیرامون قلعهنو و چالطرخان، در شهرستان ری استان تهران قرار دارد. این محوطه بر فراز تپهای پهناور در میان دشت تاریخی ری واقع شده و از آنجا که بقایای دو بخش مرتفع بنا از فاصله دور مانند دو میل دیده میشود، نام «تپه میل» برای آن رواج پیدا کرده است.
با گشتی در میدان نقش جهان، پس از دیدار از بناهایی چون عالیقاپو و دو مسجد بزرگ، به ورودی بازار میرسیم. سردری که با نقش و نگار خود، حکایت از زیباییهای درون بازار دارد. سردر بازار قیصریه که در ضلع شمالی ميدان امام و درست در سمت مقابل مسجد امام قرار دارد، به دوره شاه عباس اول منسوب است و معمار آن «استاد علی اکبر اصفهانی» نام دارد.
سبزه میدان در قلب گیلان به عنوان یکی از نوستالژی های شهری رشت شناخته میشود. سبزه میدان در کنار كتابخانه ملى، عمارت كلاهفرنگى، ساختمان شهردارى، ساختمان بانک ملی، كاروانسراى لات، بازار بزرگ، دبيرستان شاهپور، حمام آقا بزرگ، پارک شهر و دیگر نمادهای ساختار شهری رشت، بخش اصلی از حافظه تاریخی این شهر را تشکیل میدهند.
چغازنبیل یکی از مهمترین آثار باستانی ایران و یکی از ارزشمندترین یادگارهای تمدن ایلام است که در استان خوزستان، در نزدیکی شهر شوش و در محدوده میان شوش و شوشتر قرار دارد. این محوطه باستانی بقایای شهر مقدس دوراونتاش یا Dūr Untaš را در خود جای داده است.
باغ ایرانی یکی از ارزشمندترین جلوههای فرهنگ، هنر و معماری ایران است؛ فضایی که در آن طبیعت، آب، هندسه، معماری و اندیشههای فلسفی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند تا تصویری از نظم و زیبایی جهان ایجاد کنند. این باغها تنها محلی برای کاشت درخت و گل نبودهاند، بلکه بازتابی از نگاه ایرانی به رابطه میان انسان، طبیعت و مفهوم زندگی بودهاند.
در میان دامنههای کوه کرکس و درهای سرسبز در استان اصفهان، روستایی قرار دارد که به دلیل رنگ سرخ خانهها، معماری پلکانی و فرهنگ کهن خود به یکی از شناختهشدهترین مقاصد گردشگری ایران تبدیل شده است؛ روستای ابیانه.