شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۸
|نویسنده: پرتال
سفرنامه تبّت: از تهران تا چومولونگما* (قسمت دوازدهم)
صبح در شیگاتسه از خواب بیدار میشوم. هوایی که نفس میکشم پاک و خنک است، انگار جهان را بارانی تازه شسته و روح کوهستان در آن جریان دارد. پنجره را که باز میکنم، نسیمِ سوزناکِ هیمالیا گونهای از بیداری را به من هدیه میدهد. هنوز ردِ قطرههای باران روی شیشه مانده، مثل یادگاری از شب گذشته.
