شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۹
|نویسنده: پرتال
سفرنامه پاکستان: از آبشار مانتوخا تا درّه شیگر و کویر سارفارانگا (قسمت پنجم)
سحرگاه، پیش از آنکه خورشید نوک نیزههای طلایی خود را از پشت دیوارهٔ کوهها بیرون بکشد، صدای زمزمهوار رودخانه سند مانند نوایی مقدّس از پنجره به درون میخزید. امروز، روز دیگری بود که خود را بیقید و شرط به نقشههای مهدی سپرده بودم، همانند پرندهای که به مسیر باد اعتماد میکند. نفسهایم در هوای تیز و سرد صبحگاهی، ابری کوچک میساخت و ناگهان ناپدید میشد، گویی رازهایی بودند که فقط به کوهها سپرده میشدند.
