استان اصفهان در مرکز ایران یکی از مهمترین مناطق تاریخی، فرهنگی و هنری کشور است و شهر اصفهان بهعنوان مرکز استان، مجموعهای کمنظیر از بناهای تاریخی و آثار معماری ایران را در خود جای داده است. از میدان نقش جهان و مساجد و کاخهای تاریخی تا روستاها، کویرها، زایندهرود و شهرهای تاریخی اطراف، این استان تنوع قابلتوجهی از جاذبههای گردشگری را پیش روی مسافران قرار میدهد. در این بخش از مجله گردشگری سفرهای ناز، شهرها و مقاصد استان اصفهان، آثار تاریخی و جاذبههای طبیعی، روستاها، صنایع دستی و فرهنگ این منطقه معرفی میشوند.
باغ فین کاشان یکی از مهمترین باغهای ایرانی است که ساختار آن کاملاً منطبق با اصول باغسازی در ایران است. این باغ که در داخل شهر کاشان واقع شده، به عنوان یکی از 9 باغ شاخص ایرانی در سال 2011 میلادی به ثبت یونسکو رسید.
سیوسهپل یکی از مشهورترین بناهای تاریخی اصفهان و از شناختهشدهترین پلهای تاریخی ایران است که بر روی زایندهرود ساخته شده و دو سوی خیابان تاریخی چهارباغ را به یکدیگر متصل میکند. این پل در دوره صفوی و در زمان شاه عباس اول ساخته شد و نام آن با «اللهوردیخان»، سردار نامدار صفوی و بانی ساخت پل، پیوند خورده است.
کاخ چهلستون یکی از مشهورترین بناهای تاریخی اصفهان و از مهمترین یادگارهای دوره صفوی است که در میان باغی ایرانی در نزدیکی میدان نقش جهان و محور تاریخی چهارباغ قرار گرفته است. این مجموعه در دورهای ساخته و توسعه یافت که اصفهان به پایتخت ایران تبدیل شده بود و باغها، کاخها و بناهای حکومتی جدید در ساختار شهر شکل میگرفتند.
مسجد و مدرسه آقابزرگ یکی از شاخصترین بناهای معماری ایرانی ـ اسلامی در شهر کاشان و از زیباترین آثار معماری دوره قاجار است. این مجموعه تاریخی در قلب بافت قدیم شهر قرار گرفته و ترکیبی هوشمندانه از مسجد، مدرسه، حیاط، گودالباغچه و فضاهای خدماتی را در کنار یکدیگر شکل داده است. آنچه این بنا را از بسیاری از مساجد دوره قاجار متمایز میکند، فقط تزئینات فراوان یا گنبد آجری بزرگ آن نیست؛ بلکه نحوه قرارگیری فضاها در چند تراز و استفاده از معماری گودالباغچه است که هم به زیبایی بنا کمک کرده و هم با اقلیم گرم و خشک کاشان هماهنگی دارد.
شهر زیرزمینی نوشآباد که با نام «اویی» یا «اوئی» شناخته میشود، یکی از شگفتانگیزترین سازههای دستکند ایران است که در زیر بافت تاریخی شهر نوشآباد، از توابع شهرستان آران و بیدگل در استان اصفهان قرار دارد. این مجموعه در زیر سطح زمین ساخته شده و بخشهایی از آن در محدوده مجموعه تاریخی آبانبار چالهسی قرار گرفته است.
خانه سوکیاس یکی از خانههای تاریخی و کمتر شناختهشده محله جلفای اصفهان است؛ بنایی که اهمیت آن تنها به قدمت و معماری دوره صفوی محدود نمیشود و از نمونههای ارزشمند همزیستی و تعامل فرهنگی میان جامعه ارمنی جلفا و فرهنگ معماری اصفهان در دوره صفویه به شمار میرود. در این خانه، معماری سنتی اصفهان با نیازهای فرهنگی و مذهبی ساکنان ارمنی درهم آمیخته و نتیجه آن بنایی است که در عین شباهت به خانههای تاریخی اصفهان، ویژگیهای خاص خود را حفظ کرده است.
بازار فرش اصفهان یکی از بخشهای تاریخی بازار پیرامون میدان نقش جهان است؛ بازاری که برای علاقهمندان به فرش دستبافت تنها یک مرکز خرید نیست، بلکه مجموعهای زنده از تاریخ، هنر، تجارت و فرهنگ قالی ایرانی به شمار میرود. اگر میخواهید در یک مکان با نمونههایی از فرشهای مناطق مختلف ایران آشنا شوید، با شیوههای تولید و مرمت قالی آشنا شوید و از نزدیک با استادکاران و تاجران قدیمی این هنر گفتوگو کنید، بازار فرش اصفهان یکی از بهترین گزینهها در شهر است.
کلیسای وانک یا آمناپرکیچ یکی از مهمترین بناهای تاریخی و مذهبی ارامنه ایران و شاخصترین جاذبه تاریخی محله جلفای نو در اصفهان است. این کلیسا که با نام «کلیسای نجاتدهنده مقدس» نیز شناخته میشود، در دوره صفوی و در پی استقرار ارامنه جلفا در اصفهان شکل گرفت و به تدریج به مرکز مذهبی، فرهنگی، آموزشی و هنری جامعه ارمنی شهر تبدیل شد. ارزش وانک تنها به ساختمان کلیسا محدود نیست؛ مجموعهای شامل صومعه، کلیسای جامع، موزه، کتابخانه، چاپخانه، ناقوسخانه، برج ساعت، فضاهای اداری و اقامتی و حیاط و باغ پیرامون آن، مجموعهای تاریخی را پدید آورده که بخش مهمی از تاریخ همزیستی فرهنگی ارامنه و جامعه ایرانی در اصفهان را روایت میکند.
عمارت تاریخی کاخ هشت بهشت نمونهای است از کاخ های محل سکونت آخرین سلاطین دوره صفویه و در گذشته به زیباترین کاخ عالم مشهور بوده است. باغ وسیعی که عمارت درآن واقع شده است جزئی از باغ بزرگ نقش جهان به نام باغ بلبل بوده است که به دستور شاه اسماعیل اول احداث گردید. این بنا در تاریخ 1080هـ.ق ساخته شده و نام های دیگر آن هشت به هشت، هشت در بهشت و باغ بلبل است.
پل خواجو یکی از مشهورترین بناهای تاریخی اصفهان و از برجستهترین آثار معماری دوره صفوی است که بر روی رودخانه زایندهرود ساخته شده است. این پل در دوره شاه عباس دوم صفوی و در حدود سال ۱۰۶۰ هجری قمری ساخته شد و از همان ابتدا تنها یک مسیر ارتباطی برای عبور از رودخانه نبود؛ بلکه مجموعهای از کارکردهای عمرانی، معماری، تفریحی و اجتماعی را در خود جای داده بود. پل خواجو به دلیل معماری منسجم، کاشیکاریهای نفیس، وجود فضاهای شاهنشین و نقش آن در تنظیم جریان آب زایندهرود، جایگاهی متفاوت در میان پلهای تاریخی ایران دارد.
بیش از 20 سال است که سفرهایی با عنوان "سفرهای گروهی جاده ابریشم" از مبدا ایران برگزار میکنیم. سفرهایی به مقصد کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان، برای بازدید از شهرهای تاریخی سمرقند، بخارا و خیوه.
