مجله تاجیکستان

نوروز در تاجیکستان فراتر از یک جشن فصلی؛ تجلی هویت ملی، مقاومت فرهنگی و نماد وحدت مردم این سرزمین است. پس از استقلال تاجیکستان در سال ۱۹۹۱، نوروز به سرعت جایگاه خود را به عنوان مهم‌ترین عید ملی بازیافت. در دوران شوروی، گرچه این جشن به طور رسمی ممنوع بود، اما مردم تاجیکستان به طور پنهانی آن را در خانه‌ها و جوامع محلی حفظ کردند. امروز نوروز نه تنها نشانه‌ای از بهار که نماد رستاخیز فرهنگی تاجیک‌ها پس از دهه‌ها حاکمیت شوروی است. این جشن پیوند نسل‌ها را تقویت کرده و ارزش‌های مشترک فارسی‌زبانان منطقه را زنده نگه می‌دارد.

در فاصله حدود ۳۰ کیلومتری غرب شهر دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، مجموعه‌ای تاریخی قرار دارد که روایتگر بیش از چهار هزار سال زندگی، تمدن و تحولات سیاسی در دره حصار است. قلعه حصار تاجیکستان (Hissar Fortress) مهم‌ترین یادگار تاریخی این منطقه و یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های فرهنگی کشور به شمار می‌رود؛ بنایی که در طول قرن‌ها شاهد ظهور و سقوط حکومت‌های مختلف، عبور کاروان‌های تجاری، شکل‌گیری مراکز علمی و مذهبی و رویدادهای مهم تاریخی بوده است. منطقه حصار که در گذشته با نام شومان شناخته می‌شد، یکی از سرزمین‌های مهم ماوراءالنهر بود و در دوره‌های مختلف تاریخی از باختر و کوشانیان گرفته تا سامانیان، تیموریان و امارت بخارا، جایگاه ویژه‌ای داشت. حاصلخیزی زمین‌های این منطقه، قرار گرفتن در مسیرهای ارتباطی مهم و نزدیکی به دره‌های استراتژیک آسیای مرکزی، باعث شد حصار به یکی از مراکز مهم اقتصادی و نظامی منطقه تبدیل شود.

در جنوب تاجیکستان، جایی که رودخانه‌های بزرگ پنج و وخش مسیر خود را میان سرزمین‌های تاریخی ختل و باختر طی می‌کنند، بناهایی خاموش از گذشته‌ای باشکوه باقی مانده‌اند؛ بناهایی که روایتگر دوره‌ای هستند که آسیای مرکزی یکی از مهم‌ترین مراکز علمی، فرهنگی و معماری جهان اسلام به شمار می‌رفت. مجموعه خواجه‌مشهد (Khoja Mashhad) یکی از ارزشمندترین یادگارهای تاریخی تاجیکستان است؛ بنایی که در منطقه قبادیان قرار گرفته و از معدود نمونه‌های باقی‌مانده معماری مذهبی پیش از حمله مغول در این کشور محسوب می‌شود.

الفبای سیریلیک که عمدتاً در روسیه و برخی از کشورهای اروپای شرقی استفاده می‌شد، پس از تأسيس دولت شوروی در دهه 1920 در قلمرو آسیای میانه نیز رواج  یافت. به این ترتیب، فارسی زبانان آسیای میانه به جای استفاده از الفبای فارسی، در نوشته‌های خود حروف سیریلیک را به کار گرفتند. در تاجیکستان که بیشتر مردم به زبان فارسی سخن می‌گویند، الفبای سیریلیک به الفبای زبان تاجیکی معروف است.

در فوریه سال 1911 در مرکز پامير زلزله‌ای در مقیاس 9 ریشتر به وقوع پیوست و  سبب یک رانش عظیم شد که رودخانه مرغاب را مسدود کرد. قسمت پهناوری از سراشیبی‌های موزكال فرو ریختند و به آرامی روستای اوسای در زير حجم عظيمی خاك مدفون شد. تقریباً 90 سکنه از روستا کشته شدند. احتمالاً آنها هرگز نفهمیده‌اند چه اتفاقی افتاده است. مسدود شدن رودخانه سبب ایجاد یک دریاچه شد. دریاچه شروع به انباشتن آب رودخانه کرد و یک سال بعد از زلزله به  روستای سارز سرازیر شد. درياچه سارز درارتفاع 3000 متری واقع شده و  تقریباً 55 کیلومتر طول و به طور متوسط بين 1.5 تا 3.5 کیلومتر عرض دارد. درياچه سارز با حداکثر عمق تقریبی 500 متر مساحتی نزديك به 80 کیلومتر را  پوشش می‌دهد. دمای آب تقریباً 4 الی 6 درجه‌ی سانتی‌گراد است.

تاجیک/ تاجیکها، قومی مسلمان و فارسی زبان از نژاد آریایی، قدیمی‌ترین ساکنان آسیای مرکزی و افغانستان و ناحیة سین‌کیانگ چین و عمده‌ترین جمعیت جمهوری تاجیکستان می‌باشند. این قوم در شمال هندوستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ایران نیز پراکنده‌اند. شرقی‌ترین منطقة تاجیک‌نشین، وادی سرکول سین‌کیانگِ چین است. تاجیک‌ها در ایران، عمدتاً در استان‌های خراسان و سیستان و بلوچستان به سر می‌برند. تاجیک‌ها خود را تُجیک می‌نامند.

تاجیکستان کشوری فارسی‌ زبان است، که مردم آن به گویش فارسی تاجیکی سخن می‌‌گویند. اکنون در این کشور از خط استاندارد شدهٔ سیریلیک برای نگارش زبان فارسی استفاده می‌کنند، در حالی که دو کشور دیگر فارسی ‌زبان یعنی  ایران و افغانستان از خط فارسی استفاده می‌کنند، که بیش از هزار سال است، برای نگارش زبان فارسی استفاده می‌شود.

در قرون وسطی منطقه پامیر به دلیل استخراج نقره شهرت داشت. این استخراج در  قرن 10 با بهره‌برداری از ذخایر نقره نزدیک رودخانه توقوزبالاك در کناره  سمت چپ رودخانه غُند، در محدوده‌ی بچار آغاز شد. سرمایه‌سازی از ذخایر این  ناحیه منجر به توافق معدن‌چیان و متخصّصان ذوب‌آهن در چرتيم، ورشز، شازود،  ميانه‌كوه، و بسیاری دیگر شد. استخراج در سطح وسیع نبود. استخراج در قرن 11  در طی "بحران نقره" رشد زيادی کرد؛ ذخایر نقره توسعه یافتند و در  پامیرشرقی به شدت مورد بهره‌بردای قرار گرفتند.

در میان جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده تاجیکستان، مکان‌هایی وجود دارند که ارزش آن‌ها تنها به زیبایی طبیعت محدود نمی‌شود؛ بلکه هر قدم در آن‌ها مانند ورق زدن کتابی چند میلیون ساله است. دره شیرکنت یکی از همین مکان‌هاست؛ منطقه‌ای که در آن می‌توان هم‌زمان طبیعت کوهستانی، آثار تاریخی، فرهنگ روستایی و یکی از مهم‌ترین شواهد حضور دایناسورها در آسیای مرکزی را مشاهده کرد. در فاصله‌ای نه‌چندان دور از شهر تورسن‌زاده، در جنوب غربی رشته‌کوه حصار، دره‌ای آرام و چشم‌نواز قرار گرفته که رودخانه شیرکنت از میان آن عبور می‌کند. این منطقه به دلیل وجود پارک طبیعی-تاریخی شیرکنت، یکی از ارزشمندترین مناطق حفاظت‌شده تاجیکستان به شمار می‌رود.

خرید ملک توسط ایرانیان در تاجیکستان امکان‌پذیر است، اما با محدودیت‌های مهم و پیچیدگی‌های قانونی. شرایط عمدتاً تحت تأثیر قوانین مالکیت خارجی‌ها و  مقررات خاص تاجیکستان است. خلاصه‌ای از شرایط کلیدی و منابع بررسی شده:

در فاصله نه چندان دور از شهر تورسن‌زاده درّه شیرکنت[2] شروع شده است؛  جایی که پارکی طبیعی‌-تاریخی با همان نام واقع شده است. پارک در ژوئن  سال1991م به منظور حفاظت از گیاهان منحصر به فرد منطقه، اکوسیستم‌ها و  بنا‌های فرهنگی و طبیعی بعلاوه مطالعه دقیق درباره‌ی منطقه‌ی جنوب غربی  حصار تأسيس شده است.

موزه تاریخی شهر خجند چندين‌ سال پیش گشایش یافت. اين موزه هم‌ اکنون به  مهم‌ترین مکان دیدنی شهر تبدیل شده‌ و بازدید از آن جزء برنامه‌های حتمی  ميهمانان دوّمین شهر بزرگ تاجیکستان است. نمای ساختمان آن که به استحکامات  عظیم باستانی می‌ماند، یادآور دژ بزرگی است که زمانی در کرانۀ رود  سیر(سیحون) خودنمایی می‌کرد و گویا در سدۀ چهارم پیش از میلاد دیدبان‌گاه  لشکر اسکندر مقدونی بوده است. بازمانده‌های آن دژ کهن را می‌توان درست در  کنار همین ساختمان جدید امروزي به نظاره نشست. در واقع بنای جديد موزه  تاریخی خجند در گوشۀ راست همان دژ باستانی بنا شده ‌است.

یکی از اولین سؤالاتی که پیش از برنامه‌ریزی برای سفر به تاجیکستان ذهن هر گردشگری را درگیر می‌کند، این است که «هزینه سفر به تاجیکستان چقدر است؟»پاسخ این سؤال به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از مدت سفر و فصل سفر گرفته تا نوع پرواز، کیفیت محل اقامت، شیوه حمل‌ونقل، تعداد شهرهای مورد بازدید و اینکه به صورت انفرادی سفر می‌کنید یا با یک تور حرفه‌ای. تاجیکستان در مقایسه با بسیاری از مقاصد خارجی، کشور گران‌قیمتی محسوب نمی‌شود. هزینه غذا، حمل‌ونقل و اقامت در این کشور معمولاً از بسیاری از کشورهای اروپایی، شرق آسیا و حتی برخی کشورهای همسایه کمتر است. با این  حال، به دلیل محدود بودن پروازهای مستقیم، کوهستانی بودن کشور و فاصله زیاد میان بسیاری از جاذبه‌های طبیعی، اگر برنامه‌ریزی دقیقی نداشته باشید، ممکن است هزینه نهایی سفر بیشتر از چیزی شود که انتظار دارید.

موزه ملی تاجیکستان یک موزه تازه بازسازی شده است که نمایشگاه‌هایی از تاریخ قدیم و جدید جمهوری تاجیکستان را در خود جای داده است و در پایتخت کشور تاجیکستان، شهر دوشنبه، واقع شده است. این موزه در سال ۱۹۳۴ افتتاح و در سال ۱۹۹۹ عنوان موزه ملی را دریافت کرده است. این ساختمان منحصر به فرد برای همه بازدیدکنندگانی که شروع به کاوش در کشور کوچک آسیای مرکزی کرده‌اند واقعاً الهام بخش است و با معرفی تاریخ، طبیعت، زندگی محلی و فرهنگ مردم تاجیکستان مورد توجه گردشگران بسیاری قرار گرفته است. تاجیکستان کشوری در آسیای میانه است که توسط افغانستان، چین، قرقیزستان و ازبکستان احاطه شده است. این شهر به دلیل کوه‌های ناهموار مشهور به پیاده‌روی و کوهنوردی است. کوه‌های فان، در نزدیکی پایتخت ملی دوشنبه، دارای قله‌های پوشیده از برف هستند که بیش از ۵۰۰۰ متر ارتفاع دارند.

در میان شهرهای آسیای مرکزی، مقاصدی وجود دارند که اهمیت آن‌ها نه به وسعت و جمعیت، بلکه به موقعیت جغرافیایی، تاریخ و نقشی که در ارتباط میان فرهنگ‌ها ایفا کرده‌اند وابسته است. خاروغ (Khorugh) یکی از همین شهرهاست؛ شهری کوچک اما بسیار مهم که در قلب منطقه خودمختار بدخشان کوهستانی تاجیکستان قرار گرفته و به عنوان مرکز سیاسی، فرهنگی و اقتصادی پامیر شناخته می‌شود. خاروغ در ارتفاع حدود ۲۰۶۰ متری از سطح دریا، در نقطه تلاقی دو رودخانه مهم غُند (Ghunt) و شاه‌دارا (Shohdara) شکل گرفته است. شهر در میان دره‌ای باریک و عمیق قرار دارد؛ جایی که کوه‌های بلند پامیر تقریباً تمام اطراف آن را احاطه کرده‌اند و فضای شهری میان شیب کوه‌ها و مسیر رودخانه‌ها شکل گرفته است.

دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، در مرکز درّه‌ی حصار و در ارتفاع 800 متری از  سطح دریا واقع شده است. تا سال 1961 استالین آباد نامیده می‌شد. از سمت  شمال و شرق به تپّه ماهورهای رشته کوه‌های پوشیده از برف حصار كه با  قلّه‌هایی به ارتفاع 4000 متر و بلندتر احاطه شده است، مي‌رسد، و از سمت  جنوب با رودخانه‌ی کافر‌نهان هم مرز است. دوشنبه در بزرگ‌ترین واحه‌ی  کشاورزی کشور واقع شده است. اين شهر در منطقه‌ای در امتداد دو کناره‌ی  رودخانه‌ی ورزاب قرار دارد.

قرغان‌ تپّه بزرگ‌ترین مرکز فرهنگی صنعتی درّه‌ی وخش در 97 کیلو‌متری جنوب  دوشنبه واقع است. مطابق با برخی تحقیقات قرغان‌ تپّه در قرن 7 به وجود آمده  اگر چه برخی قدمت آنرا بسیار بیشتر می‌د‌انند. شهر در قسمت بالایی درّه‌ی وخش و در مرکز یک مرغزار واقع است. در قرون وسطی این ناحیه را ختای و شهر  را ليواقند یا وخش می‌خواندند.

تاجیکستان، کشوری با طبیعت بکر و فرهنگ غنی، مقصدی بی‌نظیر برای گردشگرانی است که به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خاطره‌انگیز هستند. از کوه‌های سر به فلک کشیده پامیر و دریاچه‌های خیره کننده مانند دریاچه اسکندرکول تا شهرهای تاریخی همچون خجند و پنجکنت. این کشور گنجینه‌ای از زیبایی‌های طبیعی و میراث فرهنگی را در خود جای داده است. با مردمی مهمان‌نواز، غذاهای لذیذ و معماری چشم‌گیر. سفر به تاجیکستان فرصتی است برای کشف ترکیبی منحصر به فرد از سنت و طبیعت. در این مطلب، با توصیه‌های سفر به این مقصد کمتر شناخته شده آشنا می‌شویم تا سفری به یادماندنی را تجربه کنید.

تاجیکستان کشوری کوهستانی در قلب آسیای میانه است که اگرچه از نظر مساحت چندان بزرگ نیست، اما تنوع شهرهای آن بسیار قابل توجه است. هر شهر شخصیت، تاریخ، فرهنگ و جاذبه‌های خاص خود را دارد. برخی شهرها مرکز تمدن کهن ایرانی هستند، برخی دروازه ورود به رشته‌کوه‌های پامیر و فان محسوب می‌شوند و بعضی دیگر با بازارهای سنتی، موزه‌ها و معماری دوران شوروی شناخته می‌شوند. اگر قصد دارید بهترین استفاده را از تور تاجیکستان ببرید، آشنایی با این شهرها به شما کمک می‌کند برنامه سفر خود را بهتر انتخاب کنید.

در قلب شهر دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، ساختمانی باشکوه قرار دارد که می‌توان آن را یکی از بهترین نقطه‌های شروع برای شناخت این کشور دانست؛ موزه ملی تاجیکستان، مجموعه‌ای گسترده از تاریخ، فرهنگ، طبیعت و هنر سرزمینی که در طول هزاران سال محل عبور تمدن‌های بزرگ آسیای مرکزی بوده  است. بسیاری از مسافران زمانی که برای نخستین بار وارد تاجیکستان می‌شوند، ابتدا جذب کوه‌های بلند، دره‌های سرسبز و مسیرهای جاده ابریشم می‌شوند؛ اما برای درک بهتر روح این کشور، بازدید از موزه ملی تجربه‌ای متفاوت و ضروری است. این موزه مانند کتابی بزرگ، داستان شکل‌گیری تاجیکستان را از دوران زمین‌شناسی و طبیعت منطقه تا تمدن‌های باستانی، دوره اسلامی، دوران شوروی و جمهوری مستقل تاجیکستان روایت می‌کند.

بهترین زمان برای سفر به تاجیکستان به‌طور کلی از اردیبهشت تا مهر (می تا اکتبر) است، زمانی که آب‌وهوا در بیشتر مناطق معتدل و دل‌پذیر بوده و جاده‌های کوهستانی قابل‌دسترسی هستند. در این ماه‌ها، دشت‌های شمالی و دره‌های سرسبز مانند رودخانه زرافشان و دریاچه اسکندرکول در اوج زیبایی خود قرار دارند و فرصت‌های بی‌نظیری برای طبیعت‌گردی و کوهنوردی فراهم می‌کنند. همچنین، جشنواره‌های فرهنگی و رویدادهای محلی در این فصل‌ها برگزار می‌شوند که می‌توانند تجربه‌ی سفر را غنی‌تر کنند.  

اگر به دنبال مقصدی بی‌نظیر، مقرون به صرفه و با فرهنگی آشنا اما پر از شگفتی هستید، تاجیکستان گزینه‌ای فوق‌العاده برای شماست! با پروازهای منظم و هفتگی از شهرهای مختلف ایران به دوشنبه، سفری راحت و خاطره‌انگیز در انتظار شماست.

سفر فقط دیدن شهرها، بناهای تاریخی و طبیعت نیست؛ یکی از مهم‌ترین راه‌های شناخت یک سرزمین، چشیدن غذاهای سنتی آن است. تاجیکستان کشوری است که فرهنگ غذایی آن، همانند تاریخ و زبانش، آمیزه‌ای از تمدن‌های آسیای مرکزی، جاده  ابریشم، سنت‌های ایرانی و فرهنگ اقوام کوچ‌نشین منطقه است. غذاهای تاجیکی شباهت‌های فراوانی با غذاهای ایرانی، ازبکی و دیگر کشورهای آسیای میانه دارند، اما شیوه پخت، ترکیب ادویه‌ها و سبک سرو آن‌ها، هویتی مستقل و منحصربه‌فرد به این آشپزی بخشیده است. در سفر به تاجیکستان، نشستن کنار یک سفره محلی و امتحان کردن غذاهایی مانند پلو تاجیکی، قروتوب، سمبوسه، مانتی و نان سنّتی، بخشی از تجربه فرهنگی سفر محسوب می‌شود. برای گردشگرانی که با تور تاجیکستان سفر می‌کنند، آشنایی با غذاهای محلی کمک می‌کند انتخاب‌های بهتری داشته باشند و ارتباط عمیق‌تری با فرهنگ و سبک زندگی مردم این کشور  برقرار کنند.

استروشن با نام تاجیکی Истаравшан و نام فارسی استروشن ، یکی از شهرهای تاریخی شمال تاجیکستان و از شهرهای مهم ولایت سغد است. این شهر در دامنه‌های شمالی رشته‌کوه ترکستان و در ارتفاع حدود هزار متر از سطح دریا قرار گرفته و تقریباً ۷۸ کیلومتر جنوب‌غربی خجند واقع شده است.

در كنار رود زرافشان، در قسمت پايان دهِ ويشب، واقع در ولايت سغد تاجيكستان مزار مباركي وجود دارد كه مردم آن را منسوب به عارف نام‌آور و آفتاب عالم عرفان شمس‌الدّين تبريزی می‌دانند. اين روستا حدوداً 200 كيلومتر تا شهر دوشنبه پايتخت تاجيكستان و 250 كيلومتر تا شهر سمرقند فاصله دارد. مردم روستای ويشب و روستاهای اطراف تمامی مراسم و سنّت‌های مذهبی خود را در اين مزار انجام می‌دهند. علاوه بر اين از شهرهای بزرگی همچون سمرقند و بخارا، پنجكنت، استروشن، خجند و مناطق ديگر مردمان زيادی به زيارت اين سلطان عارفان می‌رسند و اعتقاد و اخلاص بی‌پايانی نسبت به ايشان دارند. مردم اين مزار را با نام مزار مولانا محمّد شمس‌الدّين محمّد‌ابن علی ابن ملك داد سبزپوش تبريزی می‌شناسند.

یکی از شیرین‌ترین بخش‌های هر سفر، انتخاب سوغات و یادگاری‌هایی است که  خاطره آن سفر را برای سال‌ها زنده نگه می‌دارند. تاجیکستان با پیشینه‌ای چند هزار ساله، فرهنگ فارسی‌زبان، هنرهای سنتی و ارتباط دیرینه با مسیر تاریخی جاده ابریشم، مجموعه‌ای متنوع از سوغات ارزشمند را در اختیار گردشگران قرار می‌دهد. بازارهای سنتی تاجیکستان، به‌ویژه در شهرهایی مانند  دوشنبه، خجند و پنجکنت، فرصتی مناسب برای آشنایی با هنر دست مردم محلی و خرید محصولاتی هستند که بخشی از هویت فرهنگی این کشور را به نمایش می‌گذارند. از پارچه‌های رنگارنگ و لباس‌های سنتی گرفته تا صنایع دستی، ادویه‌ها، خشکبار و محصولات طبیعی، هر سوغات تاجیکی داستانی از تاریخ، هنر و شیوه زندگی مردم این سرزمین روایت می‌کند. اگر قصد سفر به تاجیکستان را دارید، آشنایی با بهترین سوغات این کشور به شما کمک می‌کند تا خریدی آگاهانه‌تر داشته باشید و یادگاری‌هایی ارزشمند برای خود و عزیزانتان تهیه کنید.

استرفشن يا استروشن (اوراتپّه سابق) شهری موزه‌ای و مركز هنرهای دستی و  تجارت‌ باستان است. استروشن يكی از قديمی‌ترين شهرهای آسيای مركزی است كه  در سال 2002 دو‌ هزار ‌و پانصدمين سال خود را جشن گرفت. اين شهر در 73 كيلومتری خجند واقع شده است. پارسيان آن را كوراكده و سغديان آن را  كوروش‌كده می‌نامند. پژوهشگران‌ معاصر آن را با سيروپول باستانی  شناخته‌اند. در قرن ششم قبل ميلاد مسيح شهر با 3 رديف ديوار قلعه‌دار شده و با قلعه‌ای به طول 6000 متر احاطه شده كه بدليل بازگانی پرمنفعت و صنعتگری ماهرانه آن بسيار مشهور بود.

تاجیکستان از دیرباز محل برخورد دين‌ها و مذاهب گوناگون بوده است. این  سرزمین با فرهنگ‌های چین، ایران و... همسایه بوده و جریان‌های دینی و  فرهنگی آنها این جمهوری را تحت تاثیر خود قرار داده است. امروزه دین بیشتر  مردم این منطقه سنّی و از شاخه حنفی است و ابوحنیفه را به عنوان امام اعظم  می‌شناسند. گروه کوچکی از شیعیان اسماعیلی در کو‌ه‌های پامیر در منطقه  بدخشان زندگی می‌كنند. اقلّیّت‌های مسیحی، زرتشتی و کلیمی نيز در این کشور  زندگی می‌كنند. مسلمان 80درصد، مسلمان شيعه 5درصد، ارتدوكس روسی5/1درصد،  يهودی 1/0درصد، ساير اديان و بیدين 4/13درصد

تورهای تاجیکستان یکی از محبوب‌ترین گزینه‌های سفر خارجی برای علاقه‌مندان به فرهنگ و طبیعت آسیای مرکزی هستند. این تورها معمولاً شامل پرواز، اقامت، گشت شهری، لیدر فارسی‌زبان و خدمات کامل مسافرتی می‌شوند و مقصدهایی مثل دوشنبه و دیگر شهرهای تاریخی تاجیکستان را پوشش می‌دهند. همان‌طور که در اطلاعات پکیج‌های دیگر آژانس‌ها مشاهده می‌شود، قیمت تورهای نوروزی تاجیکستان می‌تواند از حدود ۶۹۰ دلار تا بیش از ۱,۰۰۰ دلار یا معادل آن در تومان باشد و بسته به هتل‌ها و خدمات متفاوت است.

مجتمع ساختمانی مذهبی بزرگی به نام مقبره شيخ‌ مصلح‌الدّين در مركز تاريخی  شهر خجند واقع شده و به نام مصلح‌الدّين‌ خجندی كه شاعر و حاكم شهر بوده و  در قرن دوازدهم می‌زيسته نامگذاری شده است. زندگی‌نامه وی به نام مناقب[1]  حفظ و نگهداری شده است. بر طبق افسانه قومی شيخ‌ مصلح‌الدّين فرد  شگفت‌انگيز و مقدّسی بوده است. بعد از مرگش وی ابتدا در روستای اونجی به  خاك سپرده شد كه در حومه خجند قرار دارد. مدّتی بعد پيروانش خاكستر شيخ را  به مكانی كه هم اكنون مقبره اوست منتقل كردند و آرامگاه بزرگی بر روی قبرش  ساختند.

مجتمع معماری تاريخی حضرت شاه در بخش قديمی شهر استروشن واقع شده كه متشكل  از 3 ساختار مذهبی است. آرامگاه حضرت شاه، آرامگاه خدايار ‌ولعمی و مسجد  حضرت‌ شاه و(همچنين مسجد نمازگاه) كه به شكل نيم‌ دايره‌ای اطراف يك چشمه  آب چيده شده‌اند. حضرت‌ شاه نام روحانی است كه در آنجا تدفين شده. طبق  افسانه‌های شفاهی وی برادر كاظم‌ بن‌ عباس است كه به طور فرضی در قرن  يازدهم در مجتمع ‌شاه‌ زند ‌سمرقند تدفين شده و عموزاده‌ی حضرت محمّد‌(ص)  می‌باشد. در قديم قبرستان، مدرسه، گورخانه و نگارخانه در مجاورت آرامگاه  وجود داشت. طبق اسناد ضبط شده دوازده قاری قرآن در شش حجره در آرامگاه  زندگی می‌كردند و برای روح متوفّی كه در قبرستان همجوار دفن می‌شود طلب  مغفرت كنند.

انتخاب زمان مناسب سفر به تاجیکستان، تأثیر مستقیمی بر کیفیت تجربه شما از این کشور دارد. تاجیکستان به دلیل قرار گرفتن در میان رشته‌کوه‌های مرتفع آسیای میانه، تنوع آب‌وهوایی چشمگیری دارد؛ به‌گونه‌ای که هر فصل، چهره‌ای متفاوت از این سرزمین را به نمایش می‌گذارد. در یک فصل می‌توانید در کنار دریاچه‌های فیروزه‌ای، دره‌های سرسبز و رودخانه‌های خروشان طبیعت‌گردی کنید و در فصلی دیگر، شاهد کوهستان‌های پوشیده از برف، سکوت زمستانی و چشم‌اندازهایی باشید که بیشتر به تابلوهای نقاشی شباهت دارند.

گردنه‌ها و گذرگاه‌های مهم ارتباطی كوهستانی

دره ورزاب (Varzob Valley) یکی از محبوب‌ترین مناطق طبیعی و تفریحی تاجیکستان و نزدیک‌ترین مقصد طبیعت‌گردی به شهر دوشنبه است. این منطقه که در فاصله کوتاهی از پایتخت تاجیکستان قرار دارد، سال‌هاست به عنوان محل استراحت، گردش آخر هفته و «دم‌گیری» مورد علاقه مردم محلی شناخته می‌شود. مردم دوشنبه برای فرار از شلوغی شهر، گرمای تابستان و گذراندن زمانی آرام در طبیعت، معمولاً به سمت دره ورزاب حرکت می‌کنند. وجود رودخانه خروشان، درختان کوهستانی، آبشارها، چشمه‌های طبیعی، مناطق مناسب پیک‌نیک و رستوران‌های سنتی در کنار رودخانه، این منطقه را به یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری نزدیک پایتخت تبدیل کرده است.

دره زرافشان، سرزمینی وسیع و پر از تضادهاست. با تاریخی منزوی و اسرارآمیز که هاله‌ای از رمز و راز را به خود گرفته است، این دره برای هر کسی که می‌خواهد بقایای جاده ابریشم، فرهنگ‌های باستانی و منزوی، و فرصتی برای تجربه تاریخ هزاران ساله را از نزدیک ببیند، یک مقصد ضروری است. این دره محل تلاقی سغدی‌ها و سایر قبایل آسیای مرکزی است، تمدن‌هایی که به زمان اسکندر مقدونی بازمی‌گردند و هنوز هم سنّت‌های خود را حفظ کرده‌اند. میراث شگفت‌انگیز آن‌ها در سنگ‌نوشته‌های محوطه‌های باستان‌شناسی پنجکنت و سرزم حک شده است.  

قلّه اسماعيل سامانی معروف‌ترین منطقه‌ی گردشگری و کوهنوردی در پامیر، بلندترین قلّه در همه‌ی کشورهای مشترک المنافع (CIS) است. اين قلّه تا پيش از اين با نام قلّه كمونيزم مشهور بود. ارتفاع اين قلّه مشهور از سطح دريا 7495متر می‌باشد. قلّه كمونيزم در سال 2000 به احترام پایه‌گذار سلسه‌ی بزرگ سامانيان در قرن 10 به اسماعیل سامانی، تغییر نام داده شد. قلّه در سال 1928م در طی تحقیق یک هیئت اعزامی از آلمان و شوروی کشف شد و تا مدّتی قلّه استالين نام داشت. در سال 1962م به قلّه كمونيزم تغییر نام داده شده و در سال 1933م برای نخستین بار یک گروه از هیئت تحقیقی تاجیک به بلند‌ترین قلّه در اتّحادیه شوروی سابق، در یخچال طبیعی بيواچنی صعود کردند.

شرکت‌ها و آژانس‌های گردشگری متعددی در ایران، سفر و تور تاجیکستان را با برنامه‌ها، مدت اقامت و خدمات متفاوت برگزار می‌کنند و همین موضوع مقایسه قیمت‌ها را به‌تنهایی کافی نمی‌سازد. در این بخش تلاش کرده‌ایم با بررسی اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت و کانال‌های رسمی برگزارکنندگان، قیمت تور تاجیکستان را در کنار خدماتی مانند اقامت، حمل‌ونقل، پرواز، وعده‌های غذایی، بیمه، راهنمای سفر، گشت‌ها و خدمات ویزا بررسی کنیم تا تفاوت واقعی میان گزینه‌های موجود مشخص شود.

درّه‌ی‌ حصار منطقه وسیعی کوهستانی است به طول تقریباً 70 کیلومتر و 2 الی  18 کیلومتر پهنا كه رودخانه‌های كافرنهان،قره‌تاغ و رودخانه شیرکنت از آن  می‌گذرد.مردم در این منطقه در اوایل عصر حجر، 3 الی4 هزار سال قبل از میلاد  ساکن بوده‌اند. بعد‌ها این منطقه بخشی از باختر و سپس بخش‌های  یونانی-باختری و کوشان می‌شود. آثار باقیمانده از سنگ‌چین‌های گرد و مستطیل  شکل ساخته دست بشر در مناطق باستانی که در میان ساکنین محلّی به تيپا  معروف هستند در تعداد زیادی از باستان‌شناسی‌ها یافت شده که گواه این موضوع  هستند.

در شرق تاجیکستان، جایی که رشته‌کوه‌های عظیم آسیای مرکزی به یکدیگر می‌رسند، سرزمینی وجود دارد که قرن‌ها الهام‌بخش جغرافی‌دانان، جهانگردان و ماجراجویان بوده است. این منطقه که امروز با نام پامیر (Pomir / Pamir) شناخته می‌شود، یکی از مرتفع‌ترین و بکرترین مناطق کوهستانی جهان است؛ سرزمینی از فلات‌های وسیع، قله‌های پوشیده از برف، دره‌های عمیق، دریاچه‌های فیروزه‌ای و روستاهایی که زندگی سنتی خود را در ارتفاعات ادامه داده‌اند. پامیر تنها یک منطقه طبیعی نیست؛ اینجا نقطه تلاقی تاریخ، فرهنگ، زمین‌شناسی و مسیرهای باستانی تجارت است. در طول هزاران سال، کاروان‌ها از مسیرهای دشوار آن عبور کرده‌اند، حکومت‌های مختلف برای کنترل راه‌های آن تلاش کرده‌اند و جوامع محلی در میان کوهستان‌هایی زندگی کرده‌اند که در نگاه نخست برای سکونت انسان غیرممکن به نظر می‌رسد.

درّه ورزاب منطقه تفریحی مورد علاقه ساکنین دوشنبه است. در آنجا تعداد زیادی منطقه تفریحی و مکان‌هایی برای استراحت و يا به قول تاجيك‌ها دم‌گيری  وجود دارد. ورزاب به عنوان یک منطقه جغرافیایی کوچک نزدیک دوشنبه، در نقطه تقاطع سرچشمه رود ‌ورزاب و قسمت‌های مرکزی از سراشیبی‌های جنوبی رشته کوه حصار بسیار شناخته شده است. ناحیه ورزاب در مرزهای شمالی درّه زرافشان و در  سراشیبی‌های شمالی رشته کوه حصار واقع شده است. از شرق به درّه رامیت و از  جنوب‌ شرقی به راحتی و وحدت می‌رسد. بزرگراه‌هایی که دوشنبه را با بخش‌های  شمالی کشور و درّه فرقانه، استرفشن (اوراتپّه‌سابق)، خجند،  (لنين‌آباد‌سابق) و عینی و پنجکنت، به هم پیوند می‌دهند از درّه ورزاب عبور  می‌كنند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های جغرافیای طبیعی تاجیکستان، گستردگی یخچال‌های کوهستانی در ارتفاعات این کشور است. تاجیکستان سرزمینی به‌شدت کوهستانی است و بخش عمده‌ای از قلمرو آن را رشته‌کوه‌های پامیر، حصار و هیسار–آلای دربر گرفته‌اند. ارتفاع زیاد، زمستان‌های سرد و وجود قله‌های مرتفع باعث شده است که بخش قابل‌توجهی از بارش در ارتفاعات به شکل برف و یخ ذخیره شود و در قالب یخچال‌های طبیعی، یکی از مهم‌ترین ذخایر آب شیرین منطقه را تشکیل  دهد.

تاجیکستان و افغانستان با وجود پیوندهای تاریخی و زبانی (فارسی/دری)، در دوران معاصر مسیرهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کاملاً متفاوتی را پیموده‌اند. در زیر، تفاوت‌های ساختاری این دو کشور در ابعاد گوناگون با جزئیات بیشتر بررسی می‌شود:

چهل‌ و‌ چهار چشمه مکان بسیار معروفی در تاجیکستان و کشور همسایه ازبکستان  است، زیرا از دامنه‌ی تپّه کوچکی که قبلاً صحرا بوده است پنج چشمه‌ی بزرگ  از زیر زمین بیرون می‌آید که به 39 چشمه کوچکتر تقسیم می‌گردند. آب چشمه‌ها  با هم جریان می‌یابند تا کانالی پر از ماهی به عرض 12تا 13متر تشکیل دهند.  جالب است بدانید ماهی‌ها به طرف پایین رودخانه شنا نمی‌كنند بلکه در 8  الی9 متری ابتدای آن می‌مانند.

گرم‌ چشمه در 2325 متری از سطح دریا در سراشیبی‌های غربی کوه‌های شاه‌دارا و  در امتداد رودخانه گرم‌چشمه واقع شده است. با بررسی توده عظیمی از رسوب  سنگ تراورتن که به پایین‌ رودخانه سرازیر شده و طی قرن‌ها متراکم شده و شکل  یافتند به اين نتيجه می‌رسيم كه گرم‌چشمه‌ باید چندین هزار سال قدمت داشته  باشد.[2] آب معدنی با بالاترین درجه هم در چشمه‌های آب‌گرم‌ کوچک و هم در  چشمه‌های آب‌گرم ‌بزرگ با ارتفاع 10 سانتی‌متر تا 5/1 متر فوران می‌كنند و  به سطح می‌آیند. تقریباً در هر ثانیه 5 تا 7 لیتر آب داغ از چشمه بیرون  می‌آید. آب همواره با گلوله‌های کلسیم آهک به قطر 5/0 تا 4 سانتی‌متر در  ترکیب با پودر سفید با ویژگی آهگی بیرون می‌آید.

کشاورزی بخش اصلی اقتصاد تاجیکستان را تشکیل می‌دهد.این بخش به طور جدّی در  اثر جنگ‌های 1993‌‌-1992 صدمه دید و کشت و برداشت محصول مختل شد. محصول  اصلی در این کشور پنبه است که بیشتر 50 درصد آن در جنوب غربی کشور تولید  می‌شود. شرایط نامناسب آب‌و‌هوایی، درجه حرارت پایین و باران‌های سنگین  تولید را تحت تاثیر قرار داده‌اند. پنبه هر چند مرغوبیت پائینی در مقیاس  جهانی دارد امّا به عنوان اساس اقتصادی باقی مانده است.

پنجکنت باستانی در نزدیکی شهر پنجكنت امروزی واقع شده و نماینده یک اثر  تاریخی بی‌نظیر در اوایل قرون وسطی است. پنجكنت در قرن‌های 5 تا 8 ميلادی  شرقی‌ترین نقطه شهر سغدیان بود. (غفوراف، باباجان. تاجيكان. جلد اوّل و  دوّم، عرفان، دوشنبه،1377ه.ش-1997م – ص 3831) سغدی‌ها کسانی بودند که به  زبان ایرانیان شرق صحبت می‌كردند و از نیاکان تاجیکی‌ها محسوب می‌شوند. در  ربع اول قرن 8 ميلادی پنجکنت مرکز قلمرو آخرین پادشاه، دیواشتیچ بود که با  شاهزاده‌ی سغدیان بر سر قدرت شهر سمرقند، پایتخت سغدیان جنگید.

سفر از تاجیکستان به قرقیزستان یک تجربه زیبا در قلب آسیای مرکزی است. این دو کشور همسایه دارای مرزهای مشترک در مناطق کوهستانی بوده و ارتباط بین آنها نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است.

جدول مسافت راه‌های تاجیکستان

کوه‌های فان، غربی‌ترین بخش رشته‌کوه پامیر-آلای، یک مانع طبیعی عظیم هستند که در استان سغد شمال تاجیکستان، رشته‌کوه‌های زرافشان و حصار را قطع می‌کنند. این کوه‌ها بلندترین بخش رشته‌کوه زرافشان را تشکیل می‌دهند و چه با پای پیاده و چه با ماشین به آن‌ها نزدیک شوید، نمی‌توانید از عظمت و  زیبایی آن‌ها شگفت‌زده نشوید.این کوه‌ها که اغلب به‌عنوان جواهرات تاجیکستان به‌دلیل دریاچه‌های فیروزه‌ای و آبی‌آسمانی‌شان شناخته می‌شوند، پوشیده از درختان ارس و دیگر جنگل‌های بومی هستند. جمعیت انسانی در این منطقه امروزه کم‌تراکم است، اگرچه در دوران باستان شهرهای بزرگی در اینجا وجود داشتند، امّا مزیت این وضعیت این است که گیاهان و جانوران به خوبی رشد می‌کنند و به راحتی می‌توان به طبیعت بکر پناه برد.

در میان کشورهای خارجی، تاجیکستان یکی از معدود مقاصدی است که مسافر ایرانی در آن احساس غریبی کمتری می‌کند. اشتراک‌های تاریخی، فرهنگی و زبانی میان ایران و تاجیکستان باعث شده است این کشور برای بسیاری از ایرانیان تنها یک مقصد گردشگری نباشد، بلکه سفری به بخشی از میراث مشترک تمدن فارسی به شمار رود. وقتی در خیابان‌های دوشنبه قدم می‌زنید، نام شاعران بزرگی مانند فردوسی، سعدی، حافظ و رودکی را می‌بینید، زبان فارسی تاجیکی را می‌شنوید و با مردمی روبه‌رو می‌شوید که بسیاری از آداب‌ورسومشان ریشه‌های مشترکی با فرهنگ ایرانی دارد. اما تاجیکستان، علاوه بر پیوندهای فرهنگی، مقصدی جذاب برای طبیعت‌گردی، تاریخ‌گردی و تجربه مسیرهای کمتر شناخته‌شده جاده ابریشم نیز محسوب می‌شود.